De bevolking van Australië |
| Foto's van Australië |
12/08/11
|
De bevolking van Australië is voor het grootste deel van Europese, voornamelijk Britse, afkomst. De Angelsaksische groep vormt het overgrote deel van de bevolking. Nog geen 1% van de totale bevolking stamt af van de oorspronkelijke bewoners van Australië, de Aboriginals. Vele Aboriginals handhaven hun tribale banden, maar nog slechts weinigen volgen de nomadische levenswijze van hun voorouders. De meeste Aboriginals leven in territoria met beperkt zelfbestuur in noordelijk en Centraal-Australië. Ongeveer 4% van de bevolking bestaat uit Aziaten. De bevolking van Australië is zeer ongelijk over het land verdeeld; ca. twee derde leeft in het oostelijke en zuidoostelijke kustgebied. Ofschoon Australië met een bevolkingsdichtheid van 2,5 inwonders per km2 tot de dunst bevolkte landen ter wereld gerekend kan worden, behoort het tot de meest verstedelijkte landen ter wereld: 92% van de bevolking woont in de steden. |
In de vijftig jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog is de Australische bevolking meer dan verdubbeld. Deze toename is voor een deel te verklaren uit het immigratiebeleid. Dit beleid heeft vanaf de eerste Europese vestigingen een belangrijke plaats ingenomen in de ontwikkeling van Australië. Na de Tweede Wereldoorlog is er sprake van een doelgericht immigratiebeleid op grote schaal; een tekort aan arbeidskrachten, de zorg om uit veiligheidsoverwegingen de bevolking te vergroten en de noodzaak van economische groei en ontwikkeling brachten de Australische regering ertoe een Departement voor Immigratie te vestigen. De algemene richtlijn was jaarlijks ca. 1% van de bevolking aan immigranten toe te laten. Dit streefcijfer is vrijwel in geen enkel jaar gehaald. |
Toch kan gesproken worden van een succesvol immigratiebeleid. In het algemeen integreerden de immigranten vrij snel en de meesten vroegen het Australische staatsburgerschap aan, dat na drie jaar verleend kan worden. De homogeniteit van de Australische bevolking is het resultaat van wat officieel de ‘established Australian immigration policy’ heet. Lange tijd was dit beleid erop gericht dat alleen Europeanen zich blijvend vestigden in Australië. Vandaar dat dit beleid ook wel bekend staat als ‘white Australia policy’. In de jaren zestig is dit beleid geleidelijk aan verzacht, zodat in het midden van de jaren zeventig jaarlijks ca. 3500 niet-Europeanen in Australië als immigrant werden toegelaten. In de jaren tachtig nam de immigratie uit Aziatische landen een enorme vlucht en oversteeg die uit Europese landen |
 |
Sydney. |
met gemak. In 1997 besloot de regering, na een verhitte discussie over immigratie, waarbij de vrees werd geuit dat het land zou worden ‘overstroomd’ door Aziaten, het aantal toe te laten immigranten te verlagen, tot 68 000 per jaar, de helft van het aantal dat in 1989 gold. In verband met de toenemende vergrijzing werd dit aantal vervolgens echter weer geleidelijk opgetrokken, tot 110 000 in 2002. Tegelijk werd het asielbeleid evenwel aangescherpt, om illegale vestiging tegen te gaan. "Australië," © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|