Zweden : Industrie, handel en Verkeer

Zweden is rijk aan bodemschatten. Het belangrijkste mijnbouwproduct is ijzererts, dat in het noorden in Lapland gewonnen wordt. Zweden beschikt over ca. 1% van de wereldijzerertsvoorraad. Verder worden nog koper, lood, zink, goud en zilver gedolven. Er bevinden zich belangrijke uraniumvoorraden in Västergötland (Zuid-Zweden), waar zich naar schatting 80% van de totale Europese voorraden bevindt. Er is een kleine kolenvoorraad, die op bescheiden schaal wordt geëxploiteerd. De belangrijkste inheemse bron voor de energievoorziening is de waterkracht, die 44% van de energiebehoefte dekt. Daarnaast is kernenergie een belangrijke energiebron (30%). De rest (26%) van de energie wordt door olie- en kolengestookte centrales geleverd. Er waren discussies met politieke implicaties in de tweede helft van de jaren zeventig en opnieuw na de kernramp van Tsjernobyl in 1986 met betrekking tot de uitbreiding van het aantal kerncentrales. Dit heeft uiteindelijk ertoe geleid dat men besloten heeft vanaf het begin van de 21ste eeuw het aandeel van de kernenergie te verminderen en op termijn tot afschaffing daarvan binnen Zweden te komen. In 2000 waren elf kerncentrales in bedrijf.

Industrie

Sedert het begin van de 20ste eeuw is de industrie als economische sector steeds belangrijker geworden. Zij geeft 24% van de arbeidende bevolking werk en draagt voor 28% bij aan het bbp. De metaalverwerkende en elektrotechnische industrie is de belangrijkste sector, daarbij inbegrepen de automobiel- en scheepsbouwindustrie en de vervaardiging van huishoudelijke apparaten (tezamen neemt deze sector ongeveer de helft van de industriële bijdrage aan het bbp voor zijn rekening). De tweede belangrijke industriële sector is de houtverwerkings- en papierindustrie (20% van de industriële bijdrage aan het bbp), gevolgd door de staal- en ijzerindustrie. De petrochemische industrie is van toenemende betekenis. De belangrijkste industriële centra liggen in Midden-Zweden en aan de zuidkust.

Handel

De Zweedse economie is voor een groot deel afhankelijk van de handel met het buitenland, zowel wat de uitvoer als de invoer betreft. De handelsbalans is sinds 1983 positief. Wat de uitvoer betreft heeft zich na de Tweede Wereldoorlog een belangrijke verschuiving voorgedaan van de uitvoer van ruwe grondstoffen naar die van technisch hoogwaardige producten. De belangrijkste uitvoerproducten zijn: elektrotechnische apparatuur, transportmiddelen, telecommunicatiemiddelen, papierpulp, hout, papier, textiel, aardewerk en meubelen. De belangrijkste afnemers zijn: Duitsland, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten, Noorwegen, Finland en Denemarken. Ingevoerd worden: voedingsmiddelen, aardolie, ijzer en staal. De belangrijkste leveranciers zijn: Duitsland, de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Noorwegen, Denemarken en Finland.

Zweden industrie.

Verkeer

Zweden beschikt met name in het zuiden en midden over een goed onderhouden en uitgebreid wegennet (210 000 km). Het autotransport is het belangrijkste middel voor personen- en goederenvervoer. Sinds juli 2000 is er een vaste verbinding voor zowel auto- als teinverkeer met Denemarken, via de brug-tunnel over de Öresund (Sont).

Ondanks sluiting van onrendabele lijnen heeft Zweden nog steeds een van de grootste spoorwegnetten van Europa (totale lengte 9930 km). De elektrificatie van het net wordt voortgezet, vooral om aansluiting te krijgen bij het Europese spoornet.

Voor de binnenscheepvaart is een uitgebreid net van kanalen aangelegd.

SAS

In de zeescheepvaart is Zweden een belangrijk land. Göteborg, Hälsingborg, Malmö en Stockholm zijn de belangrijkste zeehavens. Zweden neemt met Denemarken en Noorwegen deel aan het Scandinavian Airlines System (SAS), dat ook het binnenlands luchtverkeer in Zweden, dat steeds meer in belang stijgt, voor zijn rekening neemt. Internationale luchthavens liggen bij Stockholm, Göteborg en Malmö. "Zweden" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta.

Tilpasset søgning