De stad van Rome |
| Beelden Italië | |
|
Rome (Ital.: Roma; Duits: Rom), hoofdstad van Italië, tevens van de gelijknamige provincie en de regione Lazio, in de Campagna Romana, aan beide zijden van de Tiber, met 2,71 miljoen (2007 schatting) inwoners. Op de oostelijke oever van de Tiber ligt de stad op de 'zeven heuvels van Rome', Aventijn (Aventino), Capitolijn of Capitool (Capitolino of Campidoglio), Celio, Esquilijn (Esquilino), Palatijn (Palatino), Quirinaal (Quirinale) en Viminaal (Viminale), alle tussen 45 en 65 m hoog. Op de westelijke oever liggen de Monte Mario (139 m), de Monte Vaticano (63 m) en de Monte Gianicolo (85 m); hier ligt ook Vaticaanstad.
|
De agglomeratie Rome omvat, naast de eigenlijke stad, een aantal buiten de grote ringweg (Grande Raccordo Anulare) gelegen voorsteden.
In 1871 telde Rome 212 432 inw.; in de eerste helft van de jaren dertig overschreed het aantal inwoners de 1 miljoen, in het begin van de jaren vijftig de 2 miljoen. Na de Tweede Wereldoorlog was de stad, met Turijn, de belangrijkste eindbestemming voor veelal ongeschoolde Zuid-Italiaanse migranten. Het inwonertal nam van 1951 tot 1971 toe van 1,65 naar 2,79 miljoen; aan de immigratiegolf kwam pas eind jaren zestig ten gevolge van de verslechterende economische situatie een einde. Na een lichte stijging (1981: 2,84 miljoen) zette een afname van het inwonertal (2,65 miljoen) in. Het grootste deel van de bevolking woont in de eigenlijke stad, die slechts ca. 17% van de oppervlakte van de agglomeratie beslaat. |
De sterke groei van de stad sinds 1870 heeft tal van problemen op sociaal-economisch gebied opgeleverd. Ondanks de grote bouwactiviteit kon de stad de toevoer van immigranten niet verwerken en na de Eerste Wereldoorlog ontstonden uitgestrekte sloppenwijken (nuclei), die in 1926 op gezag van het fascistische stadsbestuur grotendeels werden afgebroken; de bewoners werden gedeporteerd naar elders in de Campagna Romana. De sinds 1924 gebouwde borgate onderscheidden zich door de slechte voorzieningen op den duur nauwelijks meer van de nuclei. De in 1903 opgerichte Nationale Bouwunie (ICP) legde de kern voor de huidige quartieri, woonwijken met dicht op elkaar gebouwde huizenblokken, zonder veel comfort en met een minimum aan hygiënische voorzieningen. |
 |
Stad van Rome. |
In 1927 werd begonnen met de bouw van woonkazernes met gemeenschappelijke voorzieningen. Na de Tweede Wereldoorlog zijn bestemmingsplannen gemaakt om de problemen rond de bevolkingstoename, de gebrekkige infrastructuur en het tekort aan industriële werkgelegenheid op te lossen; mede door geldgebrek en ten gevolge van de notoire Romeinse bureaucratie is met de uitwerking van de plannen weinig vooruitgang geboekt. Vermelding verdient de satellietstad Esposizione Universale di Roma (EUR), die ontstond op door Mussolini ten behoeve van de afgelaste Wereldtentoonstelling van 1942 onteigende terreinen in het zuiden. "Rome" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
Tilpasset søgning
|