Geschiedenis van Saoedi-Arabië : Jaren negentig

Mede onder Amerikaanse druk besloot koning Fahd in 1992 een Consultatieve Raad (Majlis a-Shura) in te stellen. De grenzen van deze prille democratisering kwamen echter snel in zicht. Er kwam geen einde aan de sociale en politieke repressie. Een mensenrechtencomité CDLR werd vanaf haar oprichting in mei 1993 tegengewerkt. In 1994 werden honderden fundamentalisten gearresteerd. Tegelijkertijd probeerde de regering de fundamentalisten de wind uit de zeilen te nemen door islamitische regels strikter toe te passen, waarvan vooral vrouwen het slachtoffer werden. De positie van Saoedische vrouwen was zeer problematisch. Hun rol in het openbare leven was zeer beperkt, en de segregatie tussen mannen en vrouwen, waarop de religieuze politie streng toezicht hield, was bijna absoluut.

Mensenrechtenrapportages over vrouwen, de sjiitische minderheid en migranten waren verontrustend. Amnesty International stelde herhaaldelijk folterpraktijken, lijfstraffen en oneerlijke processen aan de kaak en sprak haar verontrusting uit over het hoge aantal executies.

Radicale moslims pleegden in juni 1996 een aanslag op de Amerikaanse luchtmachtbasis bij de stad Dhahran, waarbij 19 Amerikanen omkwamen. De Saoedische terrorist Osama Bin Laden werd van de aanslag verdacht. De Saoedische tegenwerking van het Amerikaanse onderzoek naar de aanslag verkoelde de relaties tussen Riaad en Washington. Bovendien wenste Saoedi-Arabië meer afstand te nemen van het pro-Israëlische Amerikaanse beleid. Desalniettemin bleef de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Saoedi-Arabië onaangetast en konden Amerikaanse vliegtuigen vanuit Saoedi-Arabië ongestoord vluchten blijven uitvoeren boven Irak.