Politieke instellingen van Italië
|
Foto's Italië |
De grondwet van 1 januari 1948 omschrijft de staat als een ‘democratische republiek, gegrondvest op arbeid’. Iedere vijf jaar gaan de Italianen naar de stembus om zowel de vertegenwoordigers van het parlement – dat uit een Kamer van Afgevaardigden (Camera dei Deputati, 630 leden) en een Senaat (Senato, 315 gekozen leden) bestaat – als die van de gewestelijke raden te kiezen. In de praktijk vinden er veelal vervroegde verkiezingen plaats. Circa drie kwart van de leden van beide kamers wordt via een districtenstelsel gekozen. De president wordt gekozen door een verenigde zitting van beide kamers, waaraan toegevoegd drie vertegenwoordigers van elke regionale raad. |
De president heeft een ambtsperiode van zeven jaar; hij heeft het recht het parlement te ontbinden (uitgezonderd in de laatste zes maanden van zijn ambtsperiode), de ministers-presidenten te benoemen, alsook een wetsontwerp vast te houden om in beraad te nemen. Na het beëindigen van zijn ambtsperiode wordt hij automatisch lid van de Senaat voor het leven. De voorzitter van de Senaat is plaatsvervanger van de president. Er zijn 20 regioni (gewesten), die ieder weer onderverdeeld zijn in 109provincies en gemeenten. Deze administratieve eenheden worden bestuurd door raden, die elke vijf jaar gekozen worden. Vijf regioni (Sicilië, Sardinië, Valle d'Aosta, Trentino-Alto Adige en Friuli-Venezia Giulia) bezitten een zekere mate van autonomie (regioni a statuto speciale). |
Lidmaatschap van internationale organisaties |
Italië is lid van de Verenigde Naties en een aantal suborganisaties van de VN. In 1957 behoorde het tot de oprichters van de EEG [politiek] (thans EU); voorts is het lid van de Raad van Europa, de Noord-Atlantische Verdrags Organisatie (NAVO), de Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), de Wereldhandelsorganisatie (WTO) en de West-Europese Unie (WEU). © Emmanuel Buchot en Encarta. |
 |
Vaticaan. Beeld E. Buchot |
Tilpasset søgning
|