Libische Economie |
| Foto's van Libië |
21/08/11
|
De aardoliewinning heeft in de jaren zestig van Libië een welvarend land gemaakt. Bij de wet is geregeld dat 15% van de staatsinkomsten uit de aardolie in reserve wordt gehouden en dat 70% van de rest wordt besteed aan de ontwikkeling van het land. De regering streeft naar de opbouw van een maatschappij waarin de bevolking in zware industrie en een meer extensieve landbouw ook een bestaan kan vinden als de aardolievoorraden zijn uitgeput. Een groot probleem blijft echter het feit dat slechts een minderheid van de totale bevolking economisch actief is en grotendeels niet of nauwelijks geschoold. |
Het aantal niet-Libische arbeidskrachten wordt geschat op enkele honderdduizenden (Egyptenaren, Pakistani en Europese buitenlanders). De Staat heeft een vaste greep op de economie. Meerderheidsaandelen in vele sectoren zijn in handen van de staat; alle oliemaatschappijen worden door de staat gecontroleerd, door meerderheidsaandelen of volledige nationalisatie; de buitenlandse banken zijn genationaliseerd. De handelsblokkade door de Verenigde Naties weerhield het land van verdere bloei en leidde tot een daling van het bnp met zo’n 7% in 1993 en 1994. In 1996 groeide de Libische economie weer voor het eerst sinds de VN-sancties; het bnp nam met 3,5 % toe. |
Door middel van speciale wetgeving probeerde Kaddafi sectoren van de Libische economie te privatiseren, een opmerkelijke stap in een land waarin de staat de economie totaal in zijn greep hield. Tevens trachtte Libië buitenlands kapitaal aan te trekken in een poging de VN-sancties te omzeilen. Deze uitdagende maatregel was voornamelijk politiek geïnspireerd. In 2003 werden de VN-sancties opgeheven. De vrijemarkteconomie krijgt sinds het laatste decennium meer ruimte.
"Libië" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 |
Libische Economie |
 Tilpasset søgning
|