Libië : Landbouw, bosbouw, visserij en Bodemschatten |
| Foto's van Libië |
21/08/11
|
Van de Libiërs leeft ca. 13% van de landbouw. Grote investeringen zijn voorzien in het tienjarenplan waarmee in mei 1973 de ‘groene revolutie’ werd uitgeroepen. Ontginning van woestijngronden en irrigatieprojecten moeten het arsenaal aan bebouwbare grond vergroten, moderne landbouwtechnieken moeten de productie opvoeren. De landbouw levert slechts 8% van het bruto nationaal product. Slechts 2% van het grondgebied kan in cultuur gebracht worden. Een groot projectbeoogt in de jaren negentig door aanvoer van water van onder de Sahara het landbouwareaal uit te breiden. Ongeveer de helft van het voedsel moet worden geïmporteerd. |
Belangrijke producten zijn gerst, tarwe, tomaten, groente, fruit, olijven en dadels. In grote delen van het land is (nomadische) veehouderij het middel van bestaan; huiden en vellen worden geëxporteerd. Het vlees (vooral kippen) is voor eigen consumptie, maar ook moet vlees worden ingevoerd. De bosbouw omvat vnl. aanplant op grote schaal van Eucalyptus-, Acacia- en dennenbomen om erosie tegen te gaan. De visserij is met 8370 ton per jaar nauwelijks ontwikkeld.
Aardolie en aardgas stellen de andere bodemvondsten veruit in de schaduw; deze sector geeft echter slechts aan ruim 1,5% van de beroepsbevolking werkgelegenheid. |
Ruwe olie levert 40% van het bruto nationaal product en 90% van de exportinkomsten. De opbrengsten in 1996/97 bedroegen ongeveer $ 9 miljard. De bewezen oliereserves zijn met vier miljard ton voldoende voor de komende vijftig jaar. De Libische olie is van relatief hoge kwaliteit. De meeste olievelden bevinden zich in de omgeving van Sirte. De laatste jaren is men ook begonnen met offshore exploitatie (het Bouri-veld). Ook worden er grote hoeveelheden aardgas gewonnen. In de jaren negentig liet Libië studies verrichten de Libische gaspijpleidingen aan te sluiten op het grote Algerijns-Tunesische netwerk. Onder leiding van de Libyan National Oil Corporation is aardolieverwerkende industrie opgezet: aardolieraffinage in Zavia, Tobroek en Zueitina, (petro)chemische bedrijven in Bengasi, Brega en Ganzoer. |
 |
Libië : Landbouw. |
De sancties van de Verenigde Naties die in eerste instantie een nadelig effect hadden op de ontwikkeling van het bnp, leidden niet tot problemen bij de productiefaciliteiten van de olie- en gasindustrie. In 1990 groeide de productie flink toen Libië profiteerde van de hoge olieprijs door de Golfcrisis van 1990–1991. Midden jaren negentig bleef het productieniveau hoger dan in de jaren tachtig (1,4 miljoen vaten per dag). Ook de exploratie naar nieuwe velden ging gewoon door. De bodem bevat voorts gips, zwavel, ijzererts, kalksteen en leem. Libië voorziet in zijn energiebehoeften door (warmte)krachtcentrales in de steden en dieselaggregaten in het binnenland. Er is een kerncentrale gepland bij Sirte.
"Libië" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|