Libanon : Bestuur en samenleving |
| Foto's van Libanon |
19/08/11
|
Volgens de grondwet (uit 1926 en nadien herhaaldelijk gewijzigd) is Libanon een onafhankelijke, soevereine republiek. Libanezen van 21 jaar en ouder hebben stemrecht. De wetgevende macht berust bij de voor vier jaar gekozen Nationale Vergadering, waarin 128 in openbare verkiezingen voor vijf jaar gekozen leden zitting hebben. De uitvoerende macht berust bij de president en de ministerraad. Hij wordt door de Nationale Vergadering gekozen voor zes jaar en is niet onmiddellijk herkiesbaar. |
Weliswaar benoemt hij de minister-president, maar zijn volmachten zijn met de laatste grondwetswijziging van 1990, waarmee de Tweede Republiek een aanvang nam, aanzienlijk gereduceerd. De kamerzetels en openbare ambten werden in het verleden volgens het Nationale Pact van 1943 tussen maronieten en islamieten verdeeld in een verhouding van 6:5. Deze verhouding was al lange tijd niet meer in overeenstemming met de werkelijkheid, hetgeen een van de oorzaken van de burgeroorlog van 1975 was. Het Akkoord van Taif van 1989 voorzag in een gelijke zetelverdeling tussen islamieten en christenen in het parlement (64:64).
Bestuurlijk is Libanon ingedeeld in acht provincies (moehafazat), die samen weer uit districten bestaan. |
De facto is het land opgesplitst in talloze invloedssferen van de verschillende machtsblokken. Het Akkoord van Taif voorziet in een administratieve decentralisering en een vergroting van de bevoegdheden van de gouverneurs en burgemeesters.
De meeste partijen berusten op religieus-wereldbeschouwelijke grondslag en zijn gegroepeerd rondom een leidinggevende persoon. De belangrijkste politieke partijen zijn, volgens zetelverdeling in het parlement na de verkiezingen van 30 mei en 20 juni 2005: |
 |
|
Libanese president. |
lijst Martelaar Rafiq al-Hariri met 72 van de in totaal 128 zetels, blok Verzet en Ontwikkeling (o.a. Hezbollah/Amal) (35) en Aoun Alliantie (21 zetels).
"Libanon" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|