De Libanese bevolking |
| Foto's van Libanon |
19/08/11
|
Ondanks de uiterlijke verschillen (Libanon is in de loop der eeuwen vele malen toevluchtsoord geweest voor sekten en groeperingen, zie § 5) zien de Libanezen zichzelf vrijwel unaniem als Arabieren (95%); daarnaast zijn er Palestijnen, Armeniërs, Syriërs, Koerden, Grieken en Turken. Mede door de burgeroorlog verlieten veel Libanezen het land, waardoor de totale bevolking tussen 1974 en 1989 afnam van 3,1 naar 2,9 miljoen. Ca. 11 miljoen (!) Libanezen wonen in het buitenland (vooral Noord- en Zuid-Amerika; in Brazilië alleen al 5 miljoen). Meer dan de helft van de bevolking is jonger dan 21 jaar. De kuststrook is het dichtstbevolkt. 86% woont in de steden. De grote steden, die het afgelopen decennium sterk gegroeid zijn, zijn Beiroet, Tripoli, Zahleh, Saïda (Sidon) en Sur (Tyrus). |
Arabisch is de officiële taal; daarnaast worden Frans en Engels in de handel en in het onderwijs gebruikt. De christen-elite bezigt Frans als voertaal; er bestaat ook een mengeling van Frans en Arabisch, het zgn. Franbanais. Er is geen staatsgodsdienst. De numerieke meerderheid van de christenen ten opzichte van de islamieten (55%; 45% in 1932) is veranderd in een minderheid (40%; 60% in 1988). Het politieke evenwicht is altijd afhankelijk geweest van het evenwicht tussen christenen en islamieten, die overigens samen 17 in de grondwet erkende ‘kerkgenootschappen’ kennen. |
Verder is er een zeer kleine joodse gemeenschap. De grootste christelijke groepering is die van de maronieten (21%); 9% van de bevolking is Grieks-orthodox. Daarnaast bestaan kleinere christelijke groeperingen: met Rome geünieerde melkieten, Syrisch-katholieken en Chaldeeën, alsmede rooms-katholieken van de Latijnse ritus; Armeense christenen, Syrisch-orthodoxen (jakobieten) en protestanten. Wat de islam betreft zijn de sjiieten (30%) in de meerderheid. De Druzen vormen een aparte religieuze groepering (7%). Over het algemeen hadden de christenen in het land de beste posities, ook in het leger; zij zijn vaak zeer behoudend in hun politieke opvattingen en staan soms niet geheel afwijzend tegenover Israël. |
 |
Stad van Libanon. Beeld vakantie.paginablog.nl |
De minder geprivilegieerde islamitische meerderheid wil politieke hervormingen, voelt zich cultureelreligieus meer verwant met de rest van de Arabische wereld en staat vijandig tegenover het zionisme.
"Libanon" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|