Verreweg het grootste gedeelte van de Griekse veestapel bestaat uit schapen en geiten. Ca. 10% van de schapen en geiten wordt nog door boeren gehouden die in transhumance leven (vnl. op de Peloponnesos en in Noord-Griekenland).

Bosbouw is nauwelijks van belang vanwege de slechte kwaliteit van de bossen door bosbranden, erosie en de roofbouw die in het verleden is gepleegd: ca. 90% van al het benodigde hout moet worden ingevoerd.

De werkgelegenheid in de visserij neemt geleidelijk af. Het meest verbreid is de kustvisserij. Van dalend belang is de sponzenvisserij: de opbrengsten wisselen sterk door o.m. de watervervuiling en jarenlange overbevissing en synthetische producten hebben voor een belangrijk deel het natuurproduct vervangen.

Aardolie en aardgas komen voor in het noordelijke deel van de Egeïsche Zee en in Zuid-Kavala. Van de productie wordt de helft geëxporteerd. Meer aardolievondsten worden in de nabije toekomst verwacht. In Macedonië (bij Ptolemaïs en Amýntaion) wordt bruinkool gevonden dat in elektriciteitscentrales wordt gebruikt. De Griekse mijnbouw neemt in de EU aan betekenis toe vanwege het in de andere EU-landen niet voorkomende bauxiet, nikkel, magnesium en uranium (bij Parenisti). Langs de kusten en op enkele eilanden wordt zeezout gewonnen. Emmanuel Buchot en Encarta.