Frankrijk is lange tijd de belangrijkste ijzerproducent van Europa geweest, vooral dankzij de ijzerertsformaties in Lotharingen. De productie is echter sterk gedaald (1970: ca. 56 miljoen ton, 1995: 1,5 miljoen ton) als gevolg van een tekort aan afzetmarkten en concurrentie van veel rijkere ijzerertsformaties in overzeese gebieden en in Zweden. Naast een geringe productie van zinkerts en looderts (Pyreneeën, Alpen), uraanerts (Massif Central en Bretagne) en andere minder belangrijke grondstoffen heeft Frankrijk een belangrijke productie van aluminiumerts in de Provence (Frankrijk is na Duitsland de belangrijkste producent van aluminium in de EEG), kaliumzouten in de Elzas en klipzout (Lotharingen, Franche-Comté).

Energievoorziening. De elektriciteitsproductie is sterk gestegen. Nog maar 10% van de elektrische energie is afkomstig van thermische centrales, 15% van waterkrachtcentrales en ruim 75% van kerncentrales. Voor de levering van aardolie is Frankrijk sterk afhankelijk van het Midden-Oosten, voor aardgas van Algerije (36%) en Nederland (14%), voor kolen van Duitsland, Polen en Zuid-Afrika. Om in de toekomst zoveel mogelijk zelfstandig in zijn energiebehoefte te kunnen voorzien heeft Frankrijk de ontwikkeling van kernenergie een hoge prioriteit gegeven en is door een versneld uitgevoerd energieprogramma het gebruik van kernenergie snel toegenomen.