klimaat van China
|
Beelden van China |
Door zijn grote uitgestrektheid, zowel in noord-zuidrichting als in west-oostrichting (afstand tot de oceaan), vertoont China een grote verscheidenheid van klimatologische omstandigheden. Deze komen sterk tot uiting zowel in de temperatuur- als in de neerslagverdeling. Het hooggelegen Tibet, waarvan overigens weinig meteorologische gegevens bekend zijn, vertoont een zeer grote dagelijkse temperatuurgang; in het noordwesten van dit land komt zelfs in de warmste maand (augustus) bij een gemiddelde temperatuur van ongeveer 17 °C vrijwel dagelijks nachtvorst voor. |
Kaart van China
|
 |
|
Klimaat kaart van China. Encarta |
|
In de wintermaanden zijn in het noorden en midden van het land enige malen temperaturen van -40 °C waargenomen. In het lagere zuidoosten, waar Lhasa ligt, de enige plaats in Tibet waarvan meteorologische waarnemingen van enige jaren beschikbaar zijn, is het klimaat minder ongastvrij. De winden zijn er meest zwak. De gemiddelde maandelijkse temperatuur bedraagt er -2 °C in januari en 17 °C in juni. De laatste is ook de maximale maandtemperatuur, die zo vroeg in het jaar valt doordat in de tweede helft van juni de moessonregens beginnen, die afkoeling met zich brengen. |
De jaarlijkse neerslag, die voor 84% in de maanden juni tot en met september valt, bedraagt in Lhasa ca. 400 mm. Naar het zuiden nemen de neerslaghoeveelheden sterk toe. |
In de lager gelegen delen van het eigenlijke China is het effect van de geografische breedte duidelijk in de gemiddelde jaartemperatuur terug te vinden: Hongkong (22° N.Br.) met 22 °C; Shanghai (31° N.Br.) met 16 °C; Peking (40° N.Br.) met 12 °C. De neerslaghoeveelheden nemen zowel van het zuiden naar het noorden als bij toenemende afstand tot de kust in het algemeen af: Hongkong met een jaarsom van 2160 mm; Shanghai met 1130 mm; Peking met 610 mm. Evenals Shanghai op een breedte van ongeveer 30°, maar op toenemende afstand tot de kust gelegen: Wuhan met 1260 mm; Chongqing met 1050 mm; Chengdu met 980 mm. China heeft een duidelijk continentaal klimaat, dat een sterk moessonkarakter vertoont, hetgeen tot uiting komt in |
 |
Chinees dorp. © Beeld Emmanuel Buchot. |
de jaarlijkse gang van de windrichting en van de neerslag. De sterke continentaliteit blijkt uit de jaarlijkse gang van de temperatuur, die ook langs de kust groot is: Shanghai met 24 °C, Hongkong met 13 °C (in Rio de Janeiro, dat op ongeveer dezelfde geografische breedte ligt en ook aan de oostzijde van een continent: 6 °C). De jaarlijkse gang in de windrichting is frappant. In Noord-China waait gedurende de winter de wind op 48% van de dagen uit de richtingen noord of noordwest en op 12% van de dagen uit zuid of zuidoost, terwijl de overeenkomstige percentages voor de zomer 13 en 45 bedragen. Ook de verdeling van de neerslag over het jaar vertoont meest een sterk moessonkarakter, zoals bijv. in Peking waar bijna 90% van het jaartotaal in de maanden juni tot en met september valt. Het verschil in neerslag tussen de seizoenen hangt samen met het verschil in windrichting: 's winters wordt droge continentaal polaire lucht aangevoerd, 's zomers vochtige maritiem tropische of equatoriale lucht. De moessonstroming reikt tot betrekkelijk geringe hoogte; boven enkele kilometers hoogte zijn de winden veelal westelijk. |
Met deze westelijke bovenstroming bewegen kleine storingen mee, die, voor zover ze tijdelijk tot zuidelijke winden aanleiding geven, enige neerslag veroorzaken, ook 's winters. Daardoor is, vooral in het midden en het zuiden, de winter niet geheel droog. Het noorden van China heeft tijdens de wintermaanden veel te lijden van zand- en stofstormen. De zomerneerslag is voor het belangrijkste deel van het normale moessontype waarbij stuw van de vochtige maritieme lucht tegen de kust en tegen gebergten in belangrijke mate tot de neerslagvorming bijdraagt. Voor een deel is de neerslag echter ook gekoppeld aan kleine onweersstoringen en, met name langs de kust, aan tropische cyclonen, die vooral in de maanden juli tot en met oktober voorkomen. |
 |
Atmosfeer in China. © Beeld Emmanuel Buchot. |
Daardoor doen deze tyfoons hun invloed op de neerslag ook nog gelden nadat in september de zomermoesson voorbij is. Het afnemen van de neerslag landinwaarts is een gevolg van het 'uitregenen' van de maritieme lucht naarmate deze zich van de kust verwijdert, terwijl het afnemen van de neerslag met toenemende breedte kan worden verklaard uit het feit dat oceanische lucht minder waterdamp bevat naarmate ze van hogere breedte afkomstig is en dus een lagere temperatuur bezit. "China,"© Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|