Japan : Politieke partijen
|
Foto's van Japan |
Lange tijd werd het parlement gedomineerd door twee grote partijen, de conservatieve Liberale Democratische Partij (LDP; Jiyu Minshuto), die sinds haar oprichting in 1955 tot 1993 onafgebroken aan de macht was, en de linkse Sociaaldemocratische Partij van Japan (SDPJ; Shakai Minshuto, opgericht in 1945). Maar sinds de verkiezingen van 1993, toen de LDP voor het eerst in haar bestaan in de oppositie werd gedrongen, is het Japanse partijenlandschap aanzienlijk veranderd. Om met de LDP een regeringscoalitie te kunnen vormen gaf de SDPJ in 1994 een aantal van haar traditionele standpunten op: de in de grondwet verankerde ‘zelfverdedigingsmacht’ van Japan werd geaccepteerd, alsmede kernenergie, de nationale vlag en het volkslied en ten slotte ook het militaire veiligheidsverdrag met de Verenigde Staten. |
Het gevolg was dat de SDPJ ‘leegliep’ en praktisch van het politieke toneel verdween. Velen zochten hun toevlucht in nieuwe partijen, zoals de Democratische Partij (DP). In 1994 werd de op hervorming van de politiek en de economie gerichte Shinshinto (Nieuwe Vooruitgangspartij; NFP) opgericht, waarbij zich veel parlementsleden uit andere partijen aansloten. De NFP werd de tweede partij van het land. In januari 1998 viel de NFP uiteen in zes kleinere partijen. Na een aantal fusies werd de Democratische Partij van Japan (DPJ) onder leiding van de populaire Nauto Kan de grootste oppositiepartij. Nog altijd heeft de in 1922 opgerichte Japanse Communistische Partij (JCP; Nihon Kyosanto) veel invloed. Het conservatieve Nieuw Komeito, een fusie van drie partijen, werd opgericht in 1998. |
Na de verkiezingen van 11 september 2005 waren de in totaal 480 zetels in Huis van Afgevaardigden als volgt verdeeld: Liberale Democratische Partij (LDP): 296 [was 237 in 2003]; Democratische Partij (DP): 113 [was 177]; Nieuw Komeito (Kt): 31 [was 34]; Japanse Communistische Partij (JCP): 9 [was 9]; Sociaaldemocratische Partij (SDP): 7 [was 6]; overige: 24 [was 17].
De houding van vele Japanners, m.n. in hogere beroepen, ten aanzien van hun werk en de onderneming waarin zij werken, verschilt sterk van die in het Westen. |
 |
|
Japanse Communistische Partij. |
Vele mensen nemen jarenlang geen vakanties op, omdat zij vinden dat zij hun baas of bedrijf niet in de steek kunnen laten. Ook bestaat in grote bedrijven nog steeds het systeem van ‘tewerkstelling voor het leven’. © Emmanuel Buchot en Encarta. |
Tilpasset søgning
|