Israëlische Vervoer |
| Foto's van Israël |
15/08/11
|
De verkeerswegen die Eilat met Haifa verbinden, vormen een behoorlijke wegverbinding tussen de Rode Zee en de Middellandse Zee. Het wegennet omvat ruim 12 980 km. Er bestaat een aantal spoorlijnen (totale lengte 1275 km), maar de dichtheid is gering. Van belang voor de ontsluiting van de Negev is de spoorlijn zuidwaarts vanuit Beersjeba naar Eilat. Aangezien de spoorwegen echter zeer gevoelig zijn voor aanslagen, worden maar weinig goederen en personen per trein vervoerd. Het openbaar personenvervoer vindt vnl. plaats door middel van bussen. De exploitatie geschiedt uitsluitend door coöperaties, waarvan de chauffeurs aandeelhouders zijn. Veel gebruik wordt gemaakt van de sjeroet-taxi's, collectieve taxi's, waarin men slechts voor de eigen zitplaats betaalt. Opvallend kenmerk in de infrastructuur van de bezette gebieden is het netwerk van Israëlische wegen. |
Deze zijn niet toegankelijk voor Palestijnse bewoners en vormen een soort corridors tussen de verschillende joodse nederzettingen en het Israëlische grondgebied. De Israëlische handelsvloot telde in 1993 59 schepen. De grootste scheepvaartmaatschappij is de Zim; andere zijn de El-Jam en de Maritime Fruit Carriers. Ze zijn tot stand gekomen met steun van de regering en de Histadroet. Lange tijd beschikte Israël slechts over één moderne zeehaven, nl. Haifa (in 1989 60% van alle overslag). De verouderde haven van Jaffa-Tel Aviv is gesloten; in Asjdod, 30 km ten zuiden van Tel Aviv, is in 1965 een tweede Middellandse-Zeehaven gebouwd. In datzelfde jaar kwam ook de nieuwe zeehaven van Eilat tot stand. De internationale luchthaven is Ben Goerion in Lydda (Lod) bij Tel Aviv. |
De Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al onderhoudt vandaar luchtverbindingen met vier continenten. Ook buitenlandse luchtvaartmaatschappijen vliegen regelmatig op Ben Goerion. De overige (zeven) Israëlische vliegvelden hebben alleen betekenis voor het binnenlandse verkeer, verzorgd door de luchtvaartmaatschappij Arkia.
De president van de centrale bank, de ‘Bank of Israel’ (opgericht in 1954), wordt op voordracht van het kabinet benoemd door de president van het land voor een periode van vijf jaar. |
 |
|
Israëlische Vervoer. |
Naast de centrale bank zijn er nog een dertigtal handelsbanken, waarvan Le’Umi Le’Israel, de Israel Discount Bank en Hapoalim de grootste zijn, kredietbanken en ca. 40 andere financiële instellingen. Israël," © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|