Hongarije in de 20e eeuw : De Tweede Wereldoorlog

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, trachtte de regering van premier graaf Pál Teleki (1939–1941) het smalle pad van de neutraliteit te bewandelen, echter zonder het tot een breuk met de Duitsers te laten komen. Na de capitulatie van Frankrijk groeide de op de regering-Teleki uitgeoefende druk zowel van buitenaf als van binnenuit. Onder druk van de generale staf stelde Teleki in de zomer van 1940, toen de Sovjet-Unie van Roemenië de teruggave van Bessarabië eiste, de kwestie-Transsylvanië aan de orde. Op 30 augustus 1940 wezen Von Ribbentrop en Ciano de kleinere noordelijke helft van dit gebied toe aan Hongarije, dat daardoor in een nog meer afhankelijke positie van Duitsland geraakte. De laatste poging van de regering-Teleki om zich enige vrijheid van handelen te verzekeren, was het sluiten van een vriendschapsverdrag met Joegoslavië (december 1940). Toen de Duitsers eind maart 1941 hun aanval op Joegoslavië voorbereidden, dreigde de Hongaarse generale staf met een staatsgreep, indien Hongarije niet mee zou doen. Teleki zag geen uitweg en pleegde zelfmoord. Zijn opvolger, László Bárdossy (1941– 1942), gaf enige dagen na de Duitse aanval, onder het voorwendsel dat de Joegoslavische staat uiteengevallen was, toestemming tot bezetting van de vroegere Hongaarse provincie Bácska.