Harde saneringsmaatregelen leidden in 1995 tot protestdemonstraties en het ontslag van enkele ministers, maar ook tot een voorzichtig economisch herstel, dat zich in 1996 voortzette. In juni werd president Árpád Göncz door het parlement herkozen. In 1995 sloten Hongarije en Slowakije een vriendschapsverdrag, waarin de rechten van de 600 000 etnische Hongaren in Slowakije werden gewaarborgd en Hongarije afzag van aanspraken op Slowaaks gebied. Met Roemenië werd in 1996 een basisverdrag gesloten, waarmee de positie van de twee miljoen zielen tellende Hongaarse minderheid in Roemenië werd verbeterd.

De parlementsverkiezingen in mei 1998 betekenden het einde van de coalitie van de socialisten (MSzP) en de Alliantie van Vrije Democraten (SzDSz). Ondanks een succesvol economisch beleid vielen de socialisten terug van 209 naar 134 zetels.

De verrassende winnaar was de Burgerpartij FIDESz (Jonge Democraten), die zich presenteerde als een rechtsliberale middenpartij met een oriëntatie op de middenklasse en het bedrijfsleven. Met 147 zetels werd zij de grootste partij van het parlement. De 35-jarige Viktor Orbán, voorzitter van FIDESz, trad aan als premier van een coalitie met de agrarische-populistische FKgP en een restant van het Hongaars Democratisch Forum. De nieuwe regering legde zich toe op het terugdringen van corruptie en misdaad en het verhogen van de economische groei. In 1998 startten de onderhandelingen met de Europese Unie over toetreding. In maart 1999 werd Hongarije lid van NAVO. De regering-Orbán steunde openlijk het verlangen naar meer autonomie voor de ongeveer 400 000 Hongaren in de Noord-Servische provincie Vojvodina. "Hongarije," © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta

Jaarboek

Galerij foto's

Tilpasset søgning