Geschiedenis van Ierland
|
Beelden van Ierland |
De oudste sporen van menselijke bewoning op Ierland dateren uit het Mesolithicum (ca. 6000 v.C.) en werden vooral op de noordoostkust teruggevonden. De oudste bewoners werden door de volkeren van het continent (de Kelten, en via hen de Grieken) aangeduid als Pretani. Sinds de 4de eeuw v.C. vielen de Kelten, in verschillende golven, Ierland binnen, wat ook de invoering van de La Tènecultuur betekende. Zij waren gegroepeerd in kleine koninkrijkjes (tuatha), die rond het begin van onze jaartelling waren georganiseerd in grotere eenheden (fifths), t.w. Ulaid (Ulster), Midhe (Meath), Laigin (Leinster), Muma (Munster) en Connacht (Connaught). |
Het aanvankelijk dominante Ulster moest in de 5de eeuw plaatsmaken voor de dynastie van Connaught; Tara werd in naam de hoofdplaats van Ierland. Van de verzwakking van de Romeinse macht in Engeland (3de eeuw) profiteerden de Ieren (inmiddels ook wel Scoti geheten) door zich meester te maken van gebiedsdelen in Engeland, Wales en Schotland. Zij stichtten er koninkrijken, die tot in de vroege middeleeuwen bewaard bleven. De Connaught-dynastie, in de 5de eeuw op het toppunt van haar macht, leverde tot in 1002 de opperkoning hiervan. Aan deze waardigheid was geen institutioneel voorrecht verbonden en er werden zelfs geen schattingen van de andere koningen geëist, behalve van de koning van Leinster. Er kwam evenwel jaarlijks een soort Nationale Vergadering bijeen onder leiding van de opperkoning. © Emmanuel Buchot en Encarta. |
Tilpasset søgning
|