Kroatië

Geschiedenis van Algerije

Foto's van Algerije
30/09/15

Van de herkomst en vroegste geschiedenis van de oorspronkelijke bewoners van Noord-Afrika, de Berbers, is vrijwel niets bekend. Onder de naam Numidiërs doken de Berbers voor het eerst in de Romeinse geschiedschrijving op. Massinissa, die erin was geslaagd zich tot koning van Numidië (ongeveer het huidige Algerije benoorden de Sahara) uit te roepen, was gedurende de eerste helft van de 2de eeuw v.C. Romes bondgenoot tegen Carthago. Vanuit het vroegere Carthaagse grondgebied, dat na de verwoesting van Carthago in 146 v.C. de Romeinse provincie Africa (ongeveer het huidige Tunesië) was geworden, raakte Rome verwikkeld in een zware zevenjarige oorlog (112–105 v.C.) tegen de Numidische vorst Jugurtha, een kleinzoon van Massinissa. Tot aan de 5de eeuw n.C. bleef Algerije Romeins bezit. De kuststrook kwam tot bloei; de Berbers in het binnenland wisten zich zoveel mogelijk van Romeinse overheersing te vrijwaren.

Na de val van het West-Romeinse Rijk in het midden van de 5de eeuw kwam Algerije ‘de jure’ onder Byzantijnse heerschappij. In feite wisten de Vandalen, na een langdurige zwerftocht daar aangekomen, de Algerijnse kuststrook bijna een eeuw lang in handen te houden. Tijdens het bewind van keizer Justinianus I vernietigde een expeditieleger onder Belisarius het rijk van de Vandalen in Noord-Afrika onder hun laatste koning Geilimer en herstelde er het Byzantijnse gezag (531).

Arabieren en islam

Kort na de dood van de profeet Mohammed (632) veroverden Arabische invasielegers Noord-Afrika. Aanvankelijk boden de Berbers, aangevoerd door hun legendarische koningin Kahina, felle tegenstand.

In het begin van de 8ste eeuw bekeerden zij zich massaal tot de islam, namen dienst in de Arabische legers en leverden een grote bijdrage tot de verovering van het door de Visigoten (zie Goten) beheerste Spanje. Het Berberse separatisme, dat eerder tot uiting was gekomen in een keuze voor door de christelijke orthodoxie verworpen godsdiensten (bijv. donatisme) uitte zich nu in een voorliefde voor onorthodoxe islamitische sekten, zoals bijv. die van de een ‘religieus communisme’ aanhangende charidjiten. Later verbreidde zich ook de sjiitische islam (zie sjiieten) onder hen en bracht er de scheppers voort van het in 973 in Egypte gevestigde sjiitische Fatimiden-kalifaat.

Tahat
Tahat.
Omstreeks 1015 vond vanuit Egypte een invasie plaats van de Banoe Hilal, een confederatie van Arabische bedoeïenenvolken. Deze richtte vooral in het kustgebied onvoorstelbare verwoestingen aan en ontwrichtte de economie. Omstreeks 1150 verenigden de Almohaden (van oorsprong een religieuze krijgersorde) de Maghreb en islamitisch Spanje onder hun heerschappij. Tlemcen in het westen van Algerije werd hun hoofdstad. Gedurende een eeuw beleefde hun rijk een periode van culturele en economische bloei. "Algerije," © Schriftelijke door en Encarta
Tilpasset søgning