Geschiedenis van Madagascar |
| Foto's van Madagascar |
20/08/11
|
Het eiland, op de Europees-Indische handelsroute, werd sedert 1500 aangedaan door Portugese, vervolgens door Franse, Hollandse en Britse kolonisatoren. Toch bleef het onafhankelijk tot de 19de eeuw. In het begin van die eeuw begon de stam van de Hova (Merina) onder koning Radama I zijn heerschappij over het hele eiland uit te breiden. In 1883 begon Frankrijk een oorlog tegen Madagaskar, die eindigde met een verdrag waarbij de buitenlandse politiek onder Franse controle werd gesteld. Ten slotte werd in 1895 de hoofdstad Tananarive (thans Antananarivo) bezet en de laatste inheemse heerser, koningin Ranavalona III, verbannen. Annexatie door Frankrijk volgde in 1896. In 1947 brak een opstand uit, die streng werd onderdrukt. In 1958 werd Madagaskar uitgeroepen tot een autonome republiek binnen de Franse gemeenschap. In 1960 werd het een volledig onafhankelijk lid. President en premier werd Philibert Tsiranana. |
In 1972 droeg deze, na een periode van ernstige onlusten en demonstraties tegen zijn steeds dictatorialer geworden bewind, de macht over aan de chef-staf van het leger, generaal Gabriël Ramanantsoa, die de grondwet opschortte en de rust wist te herstellen. Zijn regering, die in januari 1973 de speciale relaties met Frankrijk verbrak door de in 1960 gesloten verdragen van samenwerking op te zeggen, bleek ten slotte evenwel niet in staat het hoofd te bieden aan de toenemende economische problemen van het land. Ramanantsoa droeg zijn bevoegdheden over aan minister van Binnenlandse Zaken Ratsimandrava (februari 1975), die echter een week later werd vermoord. Een militair directoraat nam nu de macht in handen en kondigde de staat van beleg af. |
In juni 1975 ontbond het directoraat zichzelf; het werd vervangen door een opperste revolutionaire raad onder leiding van Didier Ratsiraka, eerder reeds minister van Buitenlandse Zaken. In december 1975 werd, na een referendum, de Democratische Republiek Madagaskar uitgeroepen. Ratsiraka werd voor een periode van zeven jaar tot president gekozen en de Arema (Avantgarde de la révolution malgache) werd opgericht als kern van de enig toegestane politieke partij, het Front national pour la défense de la révolution socialiste. Ook onder dit nieuwe, socialistische bewind bleef het onrustig. In 1980 vonden twee mislukte couppogingen plaats. In de loop van de jaren tachtig waren er regelmatig rellen, plunderingen, stakingen, couppogingen en gewelddadige demonstraties uit onvrede met het regime. Ratsiraka werd in 1989 voor een derde ambtstermijn als president gekozen. In hetzelfde jaar werd de perscensuur opgeheven en een jaar later werd ook de oprichting van politieke partijen weer toegestaan. Het jaar 1992 stond in het teken van aanslagen, rellen en een mislukte couppoging. |
 |
Generaal Gabriël Ramanantsoa. Beeld a24media.com |
Dit brengt regelmatig problemen met zich mee voor de voedselaanvoer. Door de gebrekkige verbindingen over land zijn de kustvaart en de luchtvaart belangrijk. Veel goederenverkeer vindt plaats door het 600 km lange Pangalaneskanaal, dat uit een aaneenschakeling van lagunes bestaat en voor ongeveer een derde bevaarbaar is. Het net van vliegroutes is in verhouding tot de omvang van de bevolking het dichtste van de wereld. Air Madagascar is de nationale luchtvaartmaatschappij. Behalve op het binnenland wordt regelmatig op Europa en Zuid- en Oost-Afrika gevlogen. |
In dat jaar werd de socialistische grondwet bij referendum vervangen door een democratische grondwet, die een parlementair stelsel introduceerde. Bij de presidentsverkiezingen van februari 1993 behaalde Albert Zafy, leider van de oppositionele coalitie Forces Vives twee derde van de stemmen. De parlementsverkiezingen van juni werden eveneens met absolute meerderheid gewonnen door Forces Vives. Economische hervormingen en de devaluatie van de CFA-frank veroorzaakten in 1994 een forse daling van de levensstandaard van de meeste eilandbewoners. In 1995 werden de bevoegdheden van de president aanzienlijk uitgebreid. Wegens herhaaldelijke schendingen van de grondwet werd tegen president Zafy een afzettingsprocedure gestart, die door het Constitutionele Hof werd bevestigd. De vroegere militaire leider Didier Ratsiraka versloeg in de tweede ronde van de presidentsverkiezingen (eind december 1996) met gering verschil Albert Zafy. Premier werd Pascal Rakotomavo. Begin 1998 stelde president Ratsiraka een grondwetswijziging voor waardoor de macht van de president opnieuw werd uitgebreid. Hoewel het voorstel op groot verzet stuitte binnen |
 |
Marc Ravalomanan. |
het parlement, werd het uiteindelijk na een referendum geaccepteerd. Ook de parlementsverkiezingen op 7 mei werden een succes voor Ratsiraka. Door de grote verdeeldheid van de oppositie steeg het aantal zetels van zijn AREMA-partij tot 63 van de 150. "Madagascar" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta
. |
 Tilpasset søgning
|