De meeste van de ca. 560 door vorsten bestuurde staten sloten zich bij een van de beide staten aan. Als gouverneur-generaal van India trad Mountbatten op, minister-president werd Jawaharlal Nehru. Onmiddellijk traden ernstige botsingen op tussen islamieten en hindoes en er groeide een conflict tussen India en Pakistan over hun grenzen. In de hieruit ontstane burgerstrijd raakten 12 miljoen mensen op drift, velen van hen werden gedood. In Oost-India was de toestand minder ernstig, dankzij de activiteit van Gandhi. Britse voorstellen tot het houden van een rondetafelconferentie om tot een oplossing te komen, en, daarna, om te komen tot een andere verdeling van het voormalige Brits-Indië, werden verworpen. Op 21 juni 1948 legde Mountbatten zijn functie neer. Op 26 januari 1950 werd te New Delhi de republiek uitgeroepen.

India richtte zich na de onafhankelijkheid allereerst op gelijkschakeling van het bestuur van de vorstendommen met het nationale bestuur. Het grootste vorstendom, Hyderabad, met een islamitische vorst, de nizam, maakte aanspraak op volledige zelfstandigheid, maar India liet zijn troepen op 14 september 1948 het land binnenvallen. Tussen India en Pakistan bleven de aanspraken die beide landen op sommige gebieden, waaronder Jammu en Kashmir, maakten, een twistappel India nam de leiding in het streven van de Zuidoost-Aziatische volkeren naar een betere toekomst. Onder leiding van Nehru werden enkele conferenties georganiseerd ten behoeve van de regionale samenwerking. Emmanuel Buchot en indiaweb.nl