Deze overwegend uit kalksteen, voorts uit zandsteen en kleisteen bestaande keten is het resultaat van een jonge gebergtevorming, de alpine plooiing. In sommige gedeelten komen de onderliggende kristallijne gesteenten aan het oppervlak. Deze jonge gebergten zijn sterk verbrokkeld; door verzakkingen zijn zowel evenwijdig aan de bergketens als dwars daarop bekkenlandschappen en diepe baaien gevormd, waaronder de 127 km lange Golf van Korinthe die het schiereiland Peloponnesos scheidt van het vasteland. Het jonge bergland wordt in het westen geflankeerd door de eveneens voornamelijk uit kalksteen bestaande Ionische Eilanden. Oostelijk van het Pindhosgebergte ligt Thessalië, waarvan het zuidelijke gedeelte wordt ingenomen door vlakten met landbouw en veeteelt; in het bergachtige noordelijke deel ligt de hoogste top van Griekenland, de Olympus (2911 m).

Deze maakt deel uit van de oude massieven in het oosten en noordoosten van Griekenland, resten van reeds tijdens het Carboon gevormde gebergten. Ook de Cycladen, de eilandengroep in de Egeïsche Zee, behoren tot deze oude massieven die overwegend zijn opgebouwd uit kristallijne gesteenten.

De rivieren van Griekenland zijn voor de scheepvaart van geen enkele betekenis; ook veel grote rivieren liggen 's zomers droog. Veel kleine rivieren hebben alleen water na hevige regenbuien. De belangrijkste rivier is de Achelóos, die op de Pindhos ontspringt. Aan de oostzijde van de Pindhos ontspringt de Peneios, die vele zijrivieren heeft, waaronder de Enipeus en de Europos. De hoofdrivier van Boeotië in Midden-Griekenland is de Kephisos.