Stad van Florence : Stadsbeeld |
| Beelden Florence | |
Het regelmatige stratenverloop van de Romeinse stad tekent zich nog duidelijk af in het huidige centrum; bouwresten uit de oudheid zijn echter nauwelijks bewaard, dit in tegenstelling tot het grote aantal gebouwen en monumenten uit de late middeleeuwen en vooral uit de renaissance. |
Historische centrum van Florence De stadskern heeft twee belangrijke centra: een kerkelijk centrum, met de dom en het Battistero (baptisterium) en een bestuurlijk centrum, met de Piazza della Signoria en het Palazzo Vecchio. Door de stad verspreid liggen de paleizen van de arti (gilden) en van de uit de kringen van handelaars en geldmagnaten voortgekomen adellijke geslachten. In een iets ruimere kring rond de kern werden de kloosterkerken der bedelorden gesticht, steeds voorafgegaan door een ruim plein dat plaats bood voor prediking in de open lucht. Van de beroemde Arnobruggen bleef, nadat de wegtrekkende Duitsers in 1944 de overige hadden opgeblazen, nog slechts de Ponte Vecchio (1345) over. De iets meer westelijk gelegen Ponte Santa Trinità (Bartolomeo Ammannati, 1567–1569) werd uit ten dele oude materialen herbouwd. Kenmerkend voor de stad is het strenge karakter der straten met als dominerende toon het okergeel van de huizen |
 |
|
Historische centrum van Florence. Foto E. Buchot |
||
met hun ver vooruitstekende horizontale dakranden. De Dom De dom (Santa Maria del Fiore) domineert door zijn enorme, met rode pannen bedekte koepel het stadsbeeld. Arnolfo di Cambio begon in 1296 met de bouw van de kerk, voortgezet door Giotto di Bondone, Andrea Pisano, Francesco Talenti e.a. Filippo Brunelleschi ontwierp in 1420 de koepel, voltooid kort na 1436. De voorgevel dateert van 1875. Het interieur is buitengewoon rijk aan grafmonumenten, sculpturen, fresco's, altaren e.d.; de kerk heeft belangrijke glasramen, een mozaïek uit ca. 1300 en een beroemde 15de-eeuwse klok. |
||
De kerk en ook de door Giotto ontworpen en door Talenti voltooide campanile zijn uitwendig. bekleed met verschillend getinte marmersoorten in geometrische patronen op een wit fond, een kenmerk al eigen aan het Florentijnse romaans, zoals valt waar te nemen aan het Battistero (11de–12de eeuw) en de even buiten de stad gelegen San Miniato al Monte (11de eeuw). Het Battistero is vooral beroemd om zijn koepelmozaïeken in Venetiaans-Byzantijnse stijl en de bronzen, ten dele vergulde deurvleugels in de drie toegangen, de zuidelijke door Andrea Pisano (1330–1336), de beide andere door Lorenzo Ghiberti (resp. 1403–1424 en 1425–1452); in het interieur bevindt zich o.m. de houten Maria Magdalena van Donatello. "Florence"© Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |