Engeland : Politieke organisatie

De belangrijkste politieke partijen zijn de Conservative Party en de (socialistische) Labour Party. Het districtenstelsel is nadelig voor kleinere partijen, zoals de Liberal Democrats en de Green Party, en bemoeilijkt de opkomst van nieuwe partijen.

De leider van de Conservative Party (opgericht in 1870 als voortzetting van de Tory-factie) wordt gekozen uit de conservatieve fractie van het Lagerhuis. Formeel is de zgn. Central Council het hoogste orgaan van de partij: het wordt gevormd door de partijleider, de afgevaardigden in Lager- en Hogerhuis, potentiële kandidaten uit de diverse kieskringen, leden van het uitvoerend comité en uit vier vertegenwoordigers van elke kieskring. Feitelijk geldt het uitvoerend comité, bestaande uit 135 leden, als het hoogste orgaan.

De leider van de Labour Party (opgericht in 1900) wordt gekozen door de drie organen binnen de partij, wier stemmen gelijk wegen: vakbonden, de Labour-fractie van het Lagerhuis en door de plaatselijke partijcomités.

Het hoogste orgaan is de Party Conference, die jaarlijks een congres belegt waaraan ca. 1200 gedelegeerden deelnemen. De dagelijkse leiding is in handen van het National Executive Committee (NEC), dat uit 28 leden bestaat, van wie 26 op de jaarlijkse partijdagen worden gekozen. Ex-officio-leden zijn de partijvoorzitter en diens plaatsvervanger.

The Liberal Democrats is een fusie tussen de Social Democratic Party (SDP) en de Liberal Party. The Social Democratic Party werd in 1981 opgericht door vier voormalige Labour-ministers van de rechtervleugel en programmatisch opgezet naar het model van de toenmalige Duitse SPD van Helmut Schmidt. Partijleider David Owen kon echter niet verhinderen dat zijn partij in 1988 een lijstverbinding met de Liberal Party onder de nieuwe naam Social and Liberal Democrats aanging.

Onder zijn leiding zetten sedert 1988 de tegenstanders van de fusie de partij onder haar oude naam voort. In 1990 werd de SDP echter opgeheven. The Liberal Party bestaat nog steeds officieel als een zelfstandige partij. Opgericht in 1839 als voortzetting van de Whigs-factie, nam zij tot 1922 deel aan coalitieregeringen. Haar politieke lijn wordt jaarlijks bepaald op de Assembly. Het hoogste orgaan is het Executive Committee. De leider wordt gekozen door de parlementsleden van de Liberal Party.

Tot de overige partijen behoren de nationalisten uit Schotland (Scottish Nationalist Party) en Wales (Plaid Cymru), een vijftal Noord-Ierse partijen en de Green Party.

Hoezeer de kleine partijen slachtoffer zijn van het districtenkiesstelsel blijkt bijvoorbeeld uit de verkiezingsuitslag van 1983, toen de Alliantie tussen sociaal-democraten en liberalen 25,4% van de stemmen behaalde en Labour 27,6%. Deze uitslag leverde Labour echter 209 zetels in het Lagerhuis op, tegen 23 voor de Alliantie.

Labour Party.

Als voordeel van het stelsel wordt vaak de slagvaardige regering genoemd, die doorgaans over een absolute meerderheid beschikt in het Lagerhuis. Na de verkiezingen van 5 mei 2005 waren de zetels in het Lagerhuis als volgt verdeeld: Labour Party 356 (was 413 in 2001), Conservative Party 197 (was 166 in 2001), Liberal Democrats 62 (was 52 in 2001), Democratic Unionist Party (DUP) 9 (was 5 in 2001), Scottish National Party (SNP) 6 (was 4 in 2001), Sinn Féin 5 (was 4 in 2001), Plaid Cymru (nationalisten uit Wales) 3 (was 4 in 2001), Social Democratic and Labour Party (SDLP) 3 (was 3 in 2001), Ulster Unionist Party (UUP) 1 (was 6 in 2001), andere 3.

Aangepast zoeken