Duitsland is uitgesproken grondstofarm. Het beschikt over bescheiden hoeveelheden ijzererts, aardolie en aardgas. Het land importeert tweederde van de benodigde grondstoffen en is daardoor gevoelig voor schommelingen op de wereldmarkt. Slechts steenkool, bruinkool en zout is er in overvloed. De winning ervan is evenwel door de hoge loonkosten onaantrekkelijk geworden. Steenkool wordt vooral gedolven in het Ruhrgebied en het Saarland, bruinkool bij Helmstedt en Keulen en bij de oostelijke steden Leipzig, Halle, Dresden en Cottbus. Vooral in de oostelijke deelstaten heeft de winning en het gebruik van bruinkool als brandstof in de tweede helft van de twintigste eeuw voor ernstige milieuproblemen heeft gezorgd. Als alternatieve energiebron wordt in de nieuwe deelstaten thans aardgas gebruikt. Zout, waarvan Duitsland 10% van de wereldproductie voor haar rekening neemt, wordt onder andere bij Fulda gewonnen.