Stad van Berlijn |
| Beelden Berlijn | |
Berlijn (Duits, Engels en Frans: Berlin), hoofdstad en deelstaat van Duitsland, aan de Spree, waar deze uitmondt in de Havel, 891 km2 en 3 387 800 (2005 schatting) inwoners. De stad telt (2001) ca. 200 000 islamieten, voornamelijk Turken, en 12 000 joden; de joodse bevolking steeg eind 20ste eeuw door immigratie vanuit Rusland |
Ten gevolge van de op 12 september en 14 november 1944 te Londen getekende verdragen berustte de soevereine macht over de stad bij de geallieerde overwinnaars van de Tweede Wereldoorlog, t.w. Frankrijk (sinds 1 mei 1945), Groot-Brittannië, de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten. Het gezag over West-Berlijn werd |
 |
||
Berlijn. Beeld zwiebel.org |
|||
door de drie westelijke geallieerden uitgeoefend, dat over Oost-Berlijn door de Sovjet-Unie. Hieraan kwam in oktober 1990 een einde toen de vier bezette zones werden verenigd tot één deelstaat van Duitsland. De wetgevende macht berust bij het Huis van Afgevaardigen (van ten minste 150 leden), de uitvoerende macht ligt bij de Senaat (maximaal 16 senatoren) en de regerende burgemeester, wiens functie vergelijkbaar is met die van minister-president. Functies Voor de eenwording in 1990 was Oost-Berlijn de grootste industriestad van de Duitse Democratische Republiek. West-Berlijn behoorde, samen met Hamburg en München, tot de drie grootste industriële centra van de Bondsrepubliek. Na de eenwording positioneerde Berlijn zich meer als internationaal brandpunt tussen Oost en West. De handel met Oost-Europa verdrievoudigde vanaf 1990. Meer dan een derde van de beroepsbevolking is werkzaam in de elektronica-industrie. Voorts voedings- en genotmiddelenindustrie, machinebouw, fabricage van vervoersmiddelen en chemische industrie. |
|||
Tot de traditionele Berlijnse industrieën behoren o.a. porseleinfabricage (sinds 1764), grafische en filmindustrie. Ten opzichte van de jaren zeventig is de werkgelegenheid in de industriële sector drastisch verminderd ten gunste van de dienstensector. Berlijn heeft twee vliegvelden, in het noordwesten het in 1975 geopende vliegveld Tegel, dat het verkeer van de oude luchthaven Tempelhof heeft overgenomen; in het zuiden Schönefeld. Veel goederenvervoer geschiedt via de waterwegen (Oder-Spree-Kanal, Teltowkanal, Oder-Havel-Kanal). Het ondergrondse U-bahnnet heeft een lengte van meer dan 200 km. |
Diensten en recreatieve functies Bijna de helft van de beroepsbevolking is werkzaam in de tertiaire sector. Hoewel Berlijn zijn vroegere leidende positie op het gebied van vakbeurzen moest afstaan aan andere steden (Frankfurt a.M., Hannover, Keulen, Düsseldorf, Leipzig), worden er jaarlijks belangrijke beurzen gehouden. Er zijn vier congresgebouwen, w.o. de Kongresshalle (1957), het congrescentrum ICC (1979) en het gebouw dat voor de vergaderingen van de Oost-Duitse Volkskammer diende. Na de eenwording werd de dienstensector serk uitgebreid doordat regering, parlement, diplomatieke diensten en andere overheidsinstellingen van Bonn naar Berlijn werden verplaatst. De Zoologischer Garten (29 ha; aangelegd in 1841) geldt als een van de beste dierentuinen ter wereld. Er zijn verder een botanische tuin, een Japanse tuin (2002 geopend), een sterrenwacht en het Carl Zeiss Planetarium. |
De stad beschikt over tal van radio- en televisiestudio's; vóór de eenwording waren in West-Berlijn vooral bekend de SFB (Sender Freies Berlin) en RIAS (Rundfunk im Amerikanischen Sektor). Er zijn vele sport- en recreatiemogelijkheden: het Olympiastadion (naar plannen van W. March). Van veel belang voor de recreatie zijn de bosgebieden aan de stadsranden: stadsbossen Grunewald, Spandau, Köpenick en Friedrichshain, alsmede de Berlijnse meren: Wannsee, Havel, Tegeler See, Grosser Müggelsee, Langer See en Seddin See. Er zijn drie renbanen. Bekend is de jaarlijkse Love Parade, sinds 1989 gehouden; piekjaar was 1999 met 1,5 miljoen deelnemers. "Berlijn"© Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |