Australië : Geologie en delfstoffen

De Tasmanprovincie bestaat uit laat-precambrische en paleozoïsche gesteenten die tijdens het Devoon en Perm sterk geplooid werden. Daarbij traden gesteentemetamorfose en granietintrusie op. De Arunta-Gawlerprovincie is opgebouwd uit vroeg- en midden-proterozoïsche gesteenten, die 1700–1800 miljoen jaar geleden een eerste belangrijke plooiing en hooggradige metamorfose ondergingen. In het Laat-Precambrium en Boven-Paleozoïcum vond overschuiving van dekbladen plaats, en wel in het noordelijk gelegen Aruntablok naar het zuiden en in het zuidelijke Gawlerblok naar het noorden. Het ertussen gelegen Amadeusbekken werd aldus van beide zijden overschoven. Het Pilbaragebied behoort met het Yilgarngebied tot de oudste gedeelten van Australië zij werden tijdens het Archaïcum, omstreeks 3100 miljoen jaar geleden, gevormd. Van west naar oost worden de gebergtevormende bewegingen en de daaraan deelnemende gesteenten steeds jonger.

Australië is rijk aan delfstoffen. Goud komt voor in de precambrische gesteenten van Western Australia, Northern Territory, South Australia en de westelijke delen van Queensland en New South Wales, die sterke metamorfose ondergingen. Tezamen met goud komen ook koper (Queensland en New South Wales), zink, lood en zilver (dezelfde gebieden) voor; in mindere mate tin, wolfraam en bismut. De belangrijkste uraniumafzettingen vindt men bij Darwin in precambrische zwarte leien. In jongere formaties vindt men als tertiair verweringsproduct bauxiet (Kaap Yorkschiereiland, Northern Territory). De rijke steenkoollagen liggen vrijwel geheel in het oosten en zijn geologisch betrekkelijk jong: de lagen van New South Wales en Queensland stammen uit het Perm, de bruinkool in Victoria en South Australia uit het Tertiair.