Zweden heeft een vrijemarkteconomie waarin het particuliere bedrijfsleven de grootste rol speelt. De staat neemt door middel van enkele staatsbedrijven en participatie in het kapitaal van een aantal particuliere ondernemingen aan het economisch leven deel. Met name na de Tweede Wereldoorlog, waaruit Zweden door zijn neutraliteit met een ongeschonden productieapparaat te voorschijn kwam, heeft de economie een snelle groei doorgemaakt, wat gepaard ging met een ingrijpende verandering van de sociale structuur. Zo moesten bijv. om aan de grote vraag naar arbeidskrachten te voldoen op grote schaal buitenlanders worden aangetrokken.

De economische crisis in de jaren tachtig leidde tot een stijgende inflatie, een groeiend begrotingstekort, devaluaties van de kroon (in totaal met 26%) en een groeiende arbeidsonrust ondanks een laag werkloosheidscijfer (gem. tussen de 1 en 3%), maar mede veroorzaakt door hoge loonsverhogingseisen.