Zoals verwacht, verloor de regeringscoalitie haar meerderheid bij de verkiezingen, maar de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij slaagde er niet in de absolute meerderheid in de Rijksdag te veroveren. Carlsson wees samenwerking met de Volkspartij en de uiterst linkse partijen af en presenteerde in oktober een sociaal-democratisch minderheidskabinet. Op 1 januari 1995 trad Zweden toe tot de EU, zonder de ambitie om ook aan de Economische en Monetaire Unie (EMU) deel te nemen.

De enorme staatsschuld en het hoge begrotingstekort dwongen de regering tot harde maatregelen, waarbij een zekere afbraak van de verzorgingsstaat onontkoombaar was. Uitkeringen werden verlaagd, belastingen verhoogd. Het bbp groeide in 1995 dankzij een stijgende export met bijna 4%. Carlsson trok zich in 1996 terug; hij werd opgevolgd door zijn partijgenoot Göran Persson.

In 1997 werd bekend dat de (neutrale) Zweedse regering tijdens de Tweede Wereldoorlog grote hoeveelheden goud had aangenomen dat door nazi-Duitsland was geroofd. Eveneens werd in dat jaar bekend dat tussen 1935 en 1976 ca. 60 000 vrouwen met ‘inferieure’ kenmerken onder dwang waren gesteriliseerd. Dit programma maakte deel uit van een plan uit de jaren dertig om de ideale verzorgingsstaat te realiseren.

In april 1998 stemde de Rijksdag in met het Verdrag van Schengen, dat de grenscontroles tussen een aantal Europese landen afschaft. Bij de parlementsverkiezingen van september 1998 verloor de regerende SAP van premier Persson meer dan 20% van haar aanhang, maar bleef toch regeren, met