Zuid-Afrikaanse industrie |
| Foto's van Zuid-Afrika |
9/08/11
|
Anders dan in de meeste Afrikaanse landen neemt de industrie een centrale plaats in de economie in. De helft van de industrie is geconcentreerd in de provincie Gauteng (PWV-regio), terwijl daarnaast belangrijke industriële centra gevestigd zijn in de West-Kaap, Durban en omgeving en Port Elizabeth/Uitenhage. De grootste industriële sector is de ijzer- en staalindustrie, grotendeels in handen van het sinds 1989 geprivatiseerde ISCOR. Van groot belang zijn voorts de automontagebedrijven en de fabricage van autobanden (vnl. in Port Elizabeth/Uitenhage), de voedingsmiddelen- en de chemische industrie. In 1955 werd in het noorden van de Oranje Vrystaat begonnen met de productie van olie uit steenkool in de Sasol-fabriek. In 1982 en 1983 werden twee nieuwe Sasol-fabrieken in gebruik genomen, waarmee naar schatting 20% van de nationale aardoliebehoefte wordt geproduceerd. |
Sasol heeft een omvangrijke chemische industrie ontwikkeld en levert o.m. ammoniumsulfaat, teer, was, oplosmiddelen, kunststoffen, synthetisch rubber en gas. In 1987 werd het staatsbedrijf Mossgas opgericht, waarbij uit een offshore veld (85 km van Mosselbaai) gewonnen gas omgezet wordt in vloeibare brandstof. Zowel Sasol als Mossgas zijn omstreden projecten, waarvan de economische levensvatbaarheid vanaf de aanvang ter discussie is gesteld. Sinds in 1982 de Regional Industrial Development Policy uitgangspunt werd voor het industriebeleid wordt decentralisatie nagestreefd. Deze ontwikkeling bleef evenwel tot enkele gebieden beperkt (Rosslyn, Hammarsdale en Pietermaritzburg). De economische vooruitzichten zijn somber: de afhankelijkheid van export van primaire grondstoffen is groot, scholing van werknemers en de productiviteit zijn laag, terwijl de technologische ontwikkeling zeer beperkt is. |
Energievoorziening |
Het grootste deel van de elektriciteit wordt geleverd door Eskom, die daardoor veruit de grootste kolenverbruiker in Zuid-Afrika is. Terwijl de republiek de grootste elektriciteitsproducent en exporteur van het Afrikaanse continent is, kan bijna de helft van de Zuid-Afrikanen niet over elektriciteit beschikken. De in 1984 in gebruik genomen kerncentrale Koeberg produceert ca. 7% van de Zuid-Afrikaanse elektriciteit. Enkele stuwdammen leveren door middel van waterkracht eveneens een aandeel in de energievoorziening. Op het platteland is brandhout nog steeds de belangrijkste energiebron. "Zuid-Afrika," © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 |
Zuid-Afrikaanse industrie |
 Tilpasset søgning
|