Sovjet-Unie : Controle-organen |
| Beelden Sovjet-Unie | |
Naast de wetgevende macht en het bestuur bestonden een afzonderlijke rechterlijke macht en een zeer omvangrijk stelsel van controle-organen, die in de sovjetvisie als een soort vierde macht beschouwd werden. Van de controle-organen met een meer algemene taak waren de voornaamste het Comité voor Volkscontrole, het Comité voor de Staatsveiligheid (beide met de status van een federaal ministerie) en de Prokuratura. Het Comité voor Volkscontrole hield in het algemeen toezicht op de uitvoering van de politiek van partij en regering en op de naleving van de wetten. Een deel van het Comité voor Staatsveiligheid (KGB) was belast met de interne bescherming van de staatsveiligheid en aldus ook met een alomvattende politieke controle van de gehele samenleving. Een geheime staatspolitie (Tsjeka) heeft van de Oktoberrevolutie tot in de jaren tachtig haar functie van uiteindelijk fundament van de sovjetmacht steeds behouden. |
De Prokuratura was o.a. met het algemene toezicht op de naleving van de wetten belast.
De vijftien unierepublieken waren onderverdeeld in krajs (de administratieve eenheid voor grensgebieden en dunbevolkte delen van het land) en oblasten, die op hun beurt bestonden uit rayons en stadsrayons. Binnen de republieken bezaten 38 nationaliteiten een zekere administratieve en culturele autonomie in twintig autonome republieken en acht autonome oblasten en tien nationale gebieden (okroegs; alle in de RSFSR). De administratieve eenheden werden geacht gecoördineerde economische gebieden te zijn. Daardoor konden mét de economie de grenzen zich wijzigen. © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |