De duinen met hun karakteristieke plantengroei zijn vooral goed ontwikkeld in het noorden, op Cotentin, in Charente-Maritime en in Les Landes (daar veelal bebost met zeeden). Beroemd zijn de orchideeënrijke kalkhellinggraslanden, door geheel Frankrijk verspreid. In de gebergten vindt men, van laag naar hoog: gordels van beukenwoud, beuken-sparrenwoud, fijnsparrenwoud (eventueel met lork) en de alpine zone.

De mediterrane flora en vegetatie in het uiterste zuiden heeft een geheel eigen karakter. Het oorspronkelijke steeneikenbos is nagenoeg verdwenen en vervangen door maquis (altijdgroen doornstruweel), garrigue (een heideachtige vegetatie met o.a. dwergeik, lavendel en rozemarijn), olijfbossen, wijngaarden en cultures van vijg en amandel, aan de Côte d'Azur van sinaasappelen en citroenen.

De dierenwereld van Frankrijk sluit aan bij die van West-, Midden- en Zuid-Europa. Alpine vormen treden op in de West-Alpen en Pyreneeën; de kusten van Atlantische Oceaan en Middellandse Zee hebben totaal verschillende fauna's, vnl. vanwege de sterke temperatuurverschillen in zee. Door de grote uitgestrektheid van het gebied treft men een aantal verschillende elementen onder de dierenwereld aan. De genetkat bereikt in Frankrijk zijn noordgrens; de broedplaatsen van de flamingo in de Camargue (Rhônedelta) zijn de noordelijkste in Europa en het Middellandse-Zeegebied. Een ongebreidelde jacht op alle mogelijke soorten van wild en vogels heeft bijgedragen tot de verarming van de fauna; nationale parken en reservaten zijn nog te gering in aantal om het voortbestaan van talloze zeldzaam geworden soorten te waarborgen.