Een politiek van consolidatie van de noordgrens door grotere invloed in Sikkim en Bhutan en pogingen daartoe in Nepal konden een conflict met China niet verhinderen. Grensincidenten in 1960 leidden tot een verslechtering van de betrekkingen tussen beide landen. Een door wapenstilstand en terugtocht gevolgde Chinese militaire invasie (oktober 1962) dreef de Indiase troepen bijna tot de Brahmaputra, met als gevolg een interne vertrouwenscrisis en een verzwakking van het gezag van de regering van minister-president Nehru. In 1961 had India de Portugese gebieden Goa, Daman en Diu blijvend bezet (in 1974 door Portugal erkend).

In de binnenlandse politiek bleef een voortdurende spanning aanwezig tussen de regering in New Delhi en die van de verschillende staten.

Ook de staten onderling waren niet altijd even coöperatief.

In 1964 volgde Lal Bahadur Shastri Nehru als premier op. Onder zijn bewind braken vijandelijkheden met Pakistan uit in het gebied Rann van Kutsch (uitspraak door het Internationaal Gerechtshof in 1968), vervolgens ook in Kashmir. Onder bemiddeling van de Sovjet-Unie werd te Tasjkent overeenstemming over een wapenstilstand bereikt (10 januari 1966). Emmanuel Buchot et Encarta.