Geschiedenis van Libanon : Jaren tachtig |
| Foto's van Libanon |
20/08/11
|
Naar aanleiding van een Palestijnse moordaanslag op de Israëlische ambassadeur in Londen begon Israël op 6 juni 1982 de militaire operatie ‘Vrede voor Galilea’, die al spoedig zou uitmonden in een grote oorlog tegen de Palestijnen in Libanon. Behalve uitschakeling van de PLO beoogde Israël het verwijderen van de Syriërs uit Libanon en het installeren van een pro-Israëlische regering. Na de uitschakeling van de Syrische raketten in de Bekaavallei begon Israël samen met de Forces Libanaises het beleg van het door de PLO en islamitische milities beheerste West-Beiroet. Tijdens het beleg en de zware Israëlische bombardementen op West-Beiroet vielen volgens de Verenigde Naties 7000 doden, overwegend onder de burgerbevolking. |
In augustus bereikte de Amerikaanse bemiddelaar Habib een akkoord over de aftocht van de meer dan 10 000 PLO-strijders uit Beiroet onder toezicht van een internationale troepenmacht (MNF) bestaande uit Amerikaanse, Britse, Franse en Italiaanse militairen. Nog tijdens het beleg van West-Beiroet koos het Libanese parlement onder Israëlische hoede de falangistische militieleider Basjir Gemayel tot president (23 augustus 1982). Deze kwam op 14 september echter bij een bomaanslag om het leven, waarop zijn broer Amin Gemayel tot president gekozen werd. Na de moord op Basjir trokken in strijd met het door de Amerikanen bereikte akkoord Israëlische troepen West-Beiroet binnen. |
Christelijke milities kregen van Israël toestemming de Palestijnse kampen Sabra en Shatila op wapens te doorzoeken, hetgeen tussen 16 en 18 september uitliep op massamoorden. Door Amerikaanse bemiddeling bereikten Libanese en Israëlische diplomaten op 17 mei 1983 een akkoord over Israëlische terugtrekking uit Libanon en een vredesverdrag. Het akkoord zou echter nooit uitgevoerd worden, daar Syrië eraan weigerde mee te werken. In september 1983 besloot Israël zich uit veiligheidsoverwegingen terug te trekken uit het gebied ten noorden van de Awali; het zuiden bleef als ‘veiligheidszone’ bezet door Israël en met dit land samenwerkende christelijke milities. |
 |
Libanon in de jaren 80. |
Bij de strijd die daarop ontbrandde tussen Druzen en sjiieten (gesteund door Syrië) enerzijds en de Forces Libanaises anderzijds, raakten al snel de Amerikaanse eenheden van MNF betrokken. Op 23 oktober 1983 kwamen meer dan 300 Amerikaanse en Franse militairen om bij sjiitische aanslagen op hun hoofdkwartier in Beiroet. Enkele maanden later besloot de MNF Libanon te verlaten (februari 1984). |
Pogingen van Syrië een oplossing aan Libanon op te leggen (het ‘akkoord van de milities’ in Damascus, december 1985) werden door de Forces Libanaises van Samir Geagea doorkruist. Ondertussen hadden pro-Syrische Palestijnse groepen de PLO-aanhangers van Yasser Arafat, in een hevige inter-Palestijnse strijd in december 1983, uit Tripoli verdreven. Toen PLO-strijders geleidelijk naar Libanon terugkeerden, werden zij in de vluchtelingenkampen bestookt door de pro-Syrische Amal-beweging (de ‘kampenoorlog’ 1985–1987). De Amal raakte echter ook slaags met de fundamentalistische pro-Iraanse Hezbollahbeweging. Sjiitische fundamentalisten, die snel aanhang wonnen, keerden zich vooral tegen Israël en Westerse invloeden in Libanon. Enkele tientallen buitenlanders werden door ondergrondse sjiitische organisaties ontvoerd. "Libanon" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|