Libanon in de 21e eeuw |
| Foto's van Libanon |
20/08/11
|
Op 24 mei 2000 eindigde de sinds 1978 durende Israëlische bezetting van Zuid-Libanon. Langs de Libanees-Israëlische grens werden VN-troepen geïnstalleerd. Het bleef dat jaar relatief rustig in het grensgebied. Bij de parlementsverkiezingen in 2000 vormden partijen die oud-premier Rafiq al-Hariri steunden het grootste blok. In Zuid-Libanon gingen de meeste stemmen naar de alliantie van Amal en Hezbollah. Hariri werd premier van een coalitie die op een meerderheid in het parlement kon rekenen. Israëlische gevechtsvliegtuigen vielen in 2001 enkele Syrische radarinstallaties in Libanon aan. In Libanon waren in 2001 nog altijd ruim 20 000 Syrische militairen gelegerd, ondanks groeiende weerzin onder de bevolking tegen de Syrische invloed op de Libanese politiek. |
Samenvallend met de Israëlische militaire herbezetting van de Westelijke Jordaanoever liep in 2002 de spanning aan de Libanese zuidgrens hoog op. Hezbollah vuurde raketten af op Noord-Israël, en Israëlische vliegtuigen vielen doelen aan van Hezbollah in Zuid-Libanon. Ook in 2003 werd over en weer geschoten. Onder Syrische druk werd in 2004 de grondwet zo aangepast dat de pro-Syrische president Lahoud nog drie jaar aan kon blijven. Premier al-Hariri was aanvankelijk tegen de wijziging, stemde er onder druk toch mee in, maar trad even later alsnog af. Dat jaar werden ca. 6000 Syrische troepen teruggetrokken uit Libanon. |
Al-Hariri, die een vooraanstaande rol had gespeeld in de wederopbouw van het land, kwam in februari 2005 om het leven door een autobom. De verantwoordelijkheid voor de aanslag werd gelegd bij Syrië en de Libanese marionettenregering. Volgens onderzoeken op last van de VN-Veiligheidsraad waren er aanwijzingen dat president Lahoud vooraf al op de hoogte was van de aanslag, en zou de aanslag het werk geweest zijn van Syrische en Libanese veiligheidsdiensten. In de nasleep van de moord op al-Hariri besloot Syrië alle troepen terug te trekken uit Libanon. De parlementsverkiezingen in 2005 werden gewonnen door de lijst Martelaar Rafiq al-Hariri, geleid door de zoon van al-Hariri. Premier werd Fouad Siniora. De ontvoering van twee Israëlische militairen door Hezbollah in juli 2006 lokte een Israëlische reactie uit die escaleerde tot een grondinvasie van Zuid-Libanon en grootschalige bombardementen vanuit de lucht. Na een maand was de strijd voorbij en trok Israël zich weer terug. Hezbollah was een flinke slag toegebracht, en de schade aan gebouwen en infrastructuur liep in de miljarden euro's. Hezbollah had echter de propagandaoorlog gewonnen en stelde eigenhandig opnieuw Israël te hebben verdreven. |
 |
president Lahoud. |
Libanon verkeerde in 2006 en 2007 in een diepe politieke crisis door de tegenstellingen tussen de westersgezinde anti-Syrische regering en de door de sjiitische, pro-Syrische Hezbollahbeweging geleide oppositie. President Emile Lahoud moest grondwettelijk aftreden in november 2007. Legerleider Michel Suleiman nam eind december zijn plaats in, maar werd in 2008 pas officieel voor deze functie gekozen. "Libanon" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|