Libanese Economie: Landbouw |
| Foto's van Libanon |
19/08/11
|
Libanon kent een vrije-marktsysteem, de staatsbemoeienis in het economisch leven is vrijwel nihil. Tot 1975 werd de Libanese economie in belangrijke mate bepaald door de gunstige ligging en de toeristische aantrekkelijkheid van het land. Daarbij was Beiroet het financiële centrum van het Midden-Oosten. De infrastructuur werd echter door de burgeroorlog grotendeels vernietigd en het economische leven kwam voor een groot deel stil te liggen. Het telecommunicatiesysteem werd volledig verstoord, toeristen kwamen niet meer naar Libanon, internationale bedrijven trokken zich uit het land terug en het vertrouwen in Beiroet als financieel centrum verdween. |
Sinds het einde van de burgeroorlog herstelt de economie zich evenwel in rap tempo: het bnp stijgt jaarlijks met 7 à 8%. Bouwpromotoren dragen daar voor een niet onaanzienlijk deel toe bij. De wederopbouw is begroot op $ 18 miljard voor tien jaar. De premier en zakenman al-Hariri heeft het vertrouwen in zijn land kunnen herstellen. De munt is sinds 1993 stabiel.
De kuststrook wordt intensief bebouwd (citrusvruchten, bananen, groenten). Olijven komen vooral voor op de westelijke hellingen van het Libanongebergte, naast appels, vijgen en amandelen. |
Graangewassen (tarwe, gierst), uien, suikerbieten, aardappelen, tabak, hennep en druiven worden o.a. in de Bekaavallei verbouwd. Katoen wordt geteeld bij Tripoli. Er is wijnbouw in Chaurah en Zahleh. Veeteeltproducten worden voor 80% lokaal geconsumeerd. Vlees, afgezien van schapenvlees, moet worden ingevoerd. Door de burgeroorlog is de landbouwopbrengst drastisch teruggelopen, behalve die van fruit. Twee culturen gingen de landbouwsector domineren: hennep en opium. Beide drugs vormden een belangrijke inkomstenbron voor verschillende Libanese milities in de burgeroorlog. Na 1990 probeert de regering het belang van deze twee producten terug te dringen door substitutieprogramma’s op te zetten in onder andere de Bekaaa-vallei. |
 |
Libanon Landbouw. |
Bossen (de beroemde ceders) zijn er nauwelijks meer: nog maar 7% is bebost (voor de oorlog nog 15% van het land). De visserij is uitsluitend voor lokale consumptie. Veel Libanese vissers vissen met behulp van dynamiet.
"Libanon" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|