Geschiedenis van Jordanië : De jaren negentig |
| Foto's van Jordanië |
18/08/11
|
Tijdens de Golfcrisis en de daaropvolgende Tweede Golfoorlog (augustus 1990 – februari 1991) koos Jordanië aarzelend de zijde van Irak. Jordanië was economisch zeer afhankelijk van de handel met en van de import van aardolie uit het door een boycot van de Verenigde Naties getroffen Irak. Tevens had het regime rekening te houden met de publieke opinie die sterk anti-Amerikaans was, vooral vanwege de Amerikaanse politieke, financiële en militaire steun aan Israël op het hoogtepunt van de Palestijnse Intifada. Zijn pro-Iraakse opstelling werd Jordanië niet in dank afgenomen door de Verenigde Staten en Saoedi-Arabië. Desalniettemin werd Jordanië na afloop van de Tweede Golfoorlog door de Verenigde Staten betrokken bij de vredesconferentie over het Midden-Oosten in Madrid (oktober–november 1991). |
De hernieuwde vriendschap tussen Amman en Washington resulteerde in 1994 tussen een officieel vredesverdrag tussen Jordanië en Israël. Midden jaren negentig nam koning Hoessein steeds meer afstand van Saddam Hussein. De sinds de Golfoorlog verstoorde band met Saoedi-Arabië werd hersteld en ook de betrekkingen met Koeweit normaliseerden zich. In oktober 1996 bezocht koning Hoessein als eerste Arabische staatshoofd de Palestijnse gebieden waarmee hij het gezag van Arafats Palestijnse Autoriteit legitimeerde. In het binnenland werden politieke hervormingen doorgevoerd. In juli 1992 werd vorming van politieke partijen wettelijk toegestaan, waardoor zes partijen werden gelegaliseerd. In 1996 deden zich in Karak en andere steden ernstige rellen voor na een verdubbeling van de broodprijs. |
De binnenlandse en buitenlandse politiek werd vanaf 1996 in sterke mate bepaald door het stagnerende vredesproces tussen Israël en de Palestijnen, waarin koning Hoessein een bemiddelende rol trachtte te vervullen. De politieke partijen en de beroepsorganisaties keerden zich af van deze bemiddelingspolitiek en eisten krachtiger veroordelingen van Israël. Het conflict tussen regering en oppositie verdiepte zich toen de moslimfundamentalistische oppositie, het Islamitisch Actiefront (IAF), besloot de parlementsverkiezingen van november 1997 te boycotten. Linkse en pan-Arabische politieke partijen (zie panarabisme) en vele prominente politieke persoonlijkheden sloten zich hierbij aan. Ondanks binnenlands verzet bleef koning Hoessein bleef zich inspannen voor het vredesproces.
Op 7 februari 1999 overleed koning Hoessein. Zijn zoon werd als Abdoellah II beëdigd als de nieuwe koning. De oudste zoon van Hoessein en koningin Noor, Hamza, werd de nieuwe kroonprins. Na Hoesseins dood blies een kortstondige democratiseringswind door Jordanië. De oppositiepartijen waren bereid mee te doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van juli 1999 en in september 1999 versoepelden nieuwe perswetten de censuur. |
 |
|
Abdoellah II |
"Jordanië" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|