Jordanië in de 21e eeuw

In juni 2001 ontbond Abdoellah het parlement om nieuwe verkiezingen mogelijk te maken. Die werden pas in juni 2003 gehouden; in de tussentijd regeerde de koning per decreet. Er kwam een nieuwe kieswet die de positie van de vele Palestijnen in Jordanië echter niet verbeterde. De persvrijheid werd beknot. Met een nieuwe echtscheidingswet in 2002 werd het voor vrouwen makkelijker om van hun man te scheiden.

Abdoellah wees de Amerikaanse plannen voor een inval in Irak af, zij het aarzelend. Jordanië importeerde veel olie uit Irak, maar was tegelijkertijd afhankelijk van Amerikaanse financiële en militaire steun.

Na de verkiezingen van juni 2003 hadden aanhangers van de koning een stevige meerderheid in het parlement. Ook dit parlement wees een voorstel af dat de straffen voor eerwraak zou verhogen.

De politie wist in 2004 naar eigen zeggen een serie aanslagen met chemische wapens op onder andere de Amerikaanse ambassade te verijdelen. De voortvluchtige Jordaniër Abu Musab al-Zarqawi zou achter de aanslagen zitten, waar ook al-Qaida betrokken bij zou zijn. De oppositie zei dat het gevaar werd overdreven om strengere veiligheidsmaatregelen te rechtvaardigen. Al-Zarqawi eiste de verantwoordelijkheid op voor de aanslagen op drie hotels in Amman in november 2005, waarbij 57 mensen om het leven kwamen. Voor de koning waren de aanslagen reden om meer vaart te zetten achter economische en democratische hervormingen. Al-Zarqawi kwam in juni 2006 om tijdens een bombardement op zijn hoofdkwartier in Irak. De gespannen relatie met buurland Syrië verbeterde in 2005 enigszins met een bezoek van president Assad aan Jordanië. Syrië gaf Jordanië een strook land langs de grens terug. Beide landen zagen zich geconfronteerd met de komst van honderdduizenden vluchtelingen uit Irak. Volgens het Nationaal Centrum voor Mensenrechten zat in 2006 een derde van alle gevangenen in Jordanië zat vast zonder formele aanklacht of uitzicht op een proces.