Dit trad echter reeds in november 1968 af, waarna een nieuw kabinet onder de christendemocraat Mariano Rumor optrad, weer bestaande uit christendemocraten, socialisten en republikeinen. Een hernieuwde scheuring in de socialistische partij (over de kwestie of op lokaal niveau met de communisten moest worden samengewerkt) leidde in juli 1969 tot de val van dit kabinet. In augustus 1969 vormde Rumor een christendemocratische minderheidsregering, die in februari 1970 aftrad om plaats te maken voor een herstelde centrumlinkse coalitie, opnieuw onder leiding van Rumor. Rumor kwam reeds in juli 1970 ten val. Zijn opvolger en partijgenoot Colombo had te kampen met grote sociale onrust, groeiend extremisme en terrorisme. Hij werd in januari 1972 door de voortdurende onenigheid tussen de coalitiepartners tot aftreden gedwongen. Niet in staat een parlementaire meerderheid te verwerven, besloot de premier van een interimkabinet, Giulio Andreotti, tot vervroegde verkiezingen.

Er kwam hierna een regering van christendemocraten, sociaaldemocraten en (conservatieve) liberalen o.l.v. Andreotti tot stand (juni 1972). In juli 1973 werd de centrumlinkse coalitie onder Rumor hersteld. Na een tweetal kabinetscrises te hebben doorstaan, moest Rumors regering in november 1974 plaats maken voor een kabinet-Moro, samengesteld uit christendemocraten en republikeinen. Een referendum over de in 1970 ondanks conservatief verzet aangenomen echtscheidingswet werd een groot succes voor de linkse partijen (mei 1974). © Emmanuel Buchot en Encarta.