Israëlische bevolking |
| Foto's van Israël |
15/08/11
|
Israël telde in 2007 (incl. de geannexeerde Golanhoogvlakte) 6,4 miljoen inwoners, van wie 76,4% joden en 23,6% niet-joden, voornamelijk 7% Palestijnen. De Israëlische bevolking is zeer ongelijk over het land verspreid: in het district Noord, ten noorden van Haifa, en in het district Zuid, ten zuiden van Jeruzalem, – tezamen 85% van de totale oppervlakte van het land – woont slechts ca. 27% van de totale bevolking. Israël is een van de meest geürbaniseerde staten ter wereld: ruim 92% van de bevolking woont in de steden. De Palestijnen wonen voor het merendeel op het platteland en in de steden van de door Israël bezette gebieden. Het aantal bewoners van de collectieve kibboets, in 1948 aanzienlijk groter dan dat van de coöperatieve mosjaviem, is sedertdien verschoven ten gunste van de mosjaviem |
De groei van de joodse bevolking in Israël is uitzonderlijk groot geweest. In de periode van 1948 tot 1980 was sprake van een toeneming van ruim 300%. Tot het begin van de jaren zeventig was dit in hoofdzaak een gevolg van de enorme immigratie. Nadien is de immigratie sterk verminderd (in 1987 overtrof het aantal emigranten dat van de immigranten). In 2002 bedroeg de netto migratie ruim 2‰. Vanaf het begin van de jaren negentig immigreerden grote getalen joden uit de Sovjet-Unie. De samenstelling van de joodse bevolking is zeer bont. Naar de herkomst zijn grosso modo acht groepen te onderscheiden: a. Een nogal heterogene categorie van joodse bewoners van Palestina van vóór de moderne immigratie (aliya). In 1882, het jaar waarin men de moderne joodse emigratie naar Palestina gewoonlijk laat beginnen, woonden er ca. 24 000 joden in Erets Jisraël. |
De ca. 150 000 joden die in vier golven tussen 1882 en 1931 het land als kolonisten binnenkwamen, zijn vooral uit Oost-Europese landen afkomstig. c. Een aantal van meer dan 300 000 joden uit Midden-Europa, m.n. Duitsland en de door Duitsland bezette gebieden, die in de jaren dertig en veertig hun geboorteland ontvluchtten. d. De joden die in de periode 1945–1948 het land legaal of illegaal binnenkwamen, overwegend joden die aan de nazi-vervolgingen waren ontkomen of ze (in concentratiekampen) hadden overleefd. e. De honderdduizenden joden van na 1948 die uit Irak, Jemen en Noord-Afrika het land binnenstroomden, in de jaren tachtig ook uit Iran en Ethiopië (de Falasha’s). f. De Sabra's, de in Israël geboren joden (inmiddels veruit de meerderheid van de bevolking). |
 |
Jerusalem. Beeld atlastours.net |
g. Oost-Europese immigranten van na 1957, vooral veel uit de Sovjet-Unie na 1989. h. Zionisten uit de Europese landen, Noord- en Zuid-Amerika, Zuid-Afrika en Australië.De bevolkingsgroei in 2007 was 1,2%. Israël," © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
 Tilpasset søgning
|