Geschiedenis van Spanje : Prehistorie en oudheid
|
Beelden Spanje |
Spanje is rijk aan vindplaatsen uit het midden- en laat-paleolithicum (bijv. Neanderthaler-schedel gevonden in Gibraltar, grotschilderingen te Altamira). Tijdens de overgang van laat-paleolithicum naar mesolithicum ontwikkelde zich langs de oostkust van Spanje een geheel eigen vorm van grotschilderkunst, bestaande uit levendig weergegeven jachttaferelen (Cueva Remigia, Velez Blanco, Almeria). Uit het begin van het neolithicum komen aan de oostkust van Spanje talrijke vindplaatsen van zgn. Impreso-waar voor. Dit met eenvoudige indruksels versierde aardewerk wordt tevens langs vrijwel de gehele Middellandse-Zeekust gevonden. Andalusië en Murcia zijn aan het begin van het 3de millennium v.C. het voornaamste verspreidingsgebied van de Almeriacultuur, gekenmerkt door gemeenschappelijke megalithische graven en de vervaardiging van vlakke, aan het oostmediterrane cultuurgebied herinnerende idolen (cultusbeeldjes). |
Tijdens de Los Millares-cultuur (ca. 3000 v.C.) werd het gebruik en de bewerking van koper geïntroduceerd. Men woonde in kleine, ommuurde en zelfstandige nederzettingen, die een geregeld contact onderhielden met gemeenschappen in Noordwest-Afrika, Italië en Zuid-Frankrijk. Omstreeks het begin van de zestiende eeuw v.C. stond het zuidoosten van Spanje onder invloed van een cultuurgroep die El Argar genoemd wordt. Dit volk woonde in ommuurde nederzettingen op berghellingen en kleine plateaus en fabriceerde prestigieuze wapens en sieraden van koper en zilver. In graven gevonden voorwerpen uit Egypte wijzen op langeafstandscontacten, vermoedelijk in verband te brengen met de (ruil)handel in koper en tin. |
Aan het begin van de late bronstijd (ca. 1200 v.C.) brak de El Argar-cultuur abrupt af en ging de gespecialiseerde kennis van de metaalbewerking grotendeels verloren. Omstreeks 1000 v.C. ontstonden de eerste Fenicische handelsnederzettingen langs de zuidkust (Cádiz), een paar eeuwen later gevolgd door Griekse kolonies langs de oostkust. Het noorden en westen van het Iberisch Schiereiland stonden toen onder invloed van de Keltische cultuur (zie Kelten). Uit een vermenging van deze drie culturele invloeden zijn eigen Iberische cultuurvormen ontstaan (zie ook Iberiërs), waarin evenwel de oorspronkelijke mediterrane karaktertrekken behouden bleven (La Dame d'Elche). Sinds de 7de eeuw v.C. dreven de Grieken en de Feniciërs handel met de Keltiberische stadstaat Tartessus. De Carthaagse Feniciërs sloten omstreeks die tijd de Straat van Gibraltar voor Griekse zeevaarders. Kort daarna moet Tartessus te gronde zijn gegaan. Gades (Cádiz) werd ca. 1100 v.C. door de Fenicische bewoners van Tyrus gesticht, die tegen het |
 |
La Dame d'Elche |
einde van de 5de eeuw v.C. Spanje gedeeltelijk hebben veroverd. Zij noemden de zuidkust I-sjephan-im, d.i. konijnenkust; uit deze naam ontstond Hispania; Sp.: España. |
Carthago breidde zijn macht over het grootste deel van Spanje uit (Hannibal vertrok vanuit Sagunto voor zijn tocht over de Alpen), maar verloor deze veroveringen in de Punische Oorlogen. De fanatieke Iberische tegenstand tegen de daarop volgende Romeinse overheersing is spreekwoordelijk geworden, o.a. door het beleg van Numantia (133 v.C.). In de tijd van de burgeroorlogen handhaafde Sertorius zich bijna tien jaar tegen de Romeinen. Caesar was er in 61 praetor en onderwierp grote gebieden. Ten tijde van Augustus werd het Iberisch Schiereiland in drie provincies verdeeld: Tarraconensis, Baetica en Lusitania, en weldra werden dit welvarende gebieden (door de mijnbouw). De romanisering was er zeer intensief door de vele kolonies van veteranen die er gesticht werden. Vele grote schrijvers uit de periode na Augustus stammen uit Spanje, bijv. Seneca, Lucanus, Martialis, Quintilianus. De keizers Trajanus en Hadrianus werden hier geboren. In de 3de eeuw n.C. gingen welvaart en cultuur sterk achteruit, wat men deels wijt aan de confiscaties onder Septimius Severus en de invallen van barbaren. Emmanuel Buchot en Encarta. Meer Info op Wikipedia. |
 Aangepast zoeken
|