Geschiedenis van Rusland : Einde Sovjet-Unie
|
Foto's van Rusland |
Op 12 juni 1990 verklaarde de RSFSR zich soeverein. Het gevolg was een steeds grotere rivaliteit tussen de president van Rusland, Boris Jeltsin, en Sovjetpresident Michail Sergejevitsj Gorbatsjov. De eerste won aan invloed, o.a. door zijn directe verkiezing tot president van de Federatie in juni 1991. Inmiddels was de leidende rol van de Communistische Partij uit de grondwet geschrapt (juni 1990) en was het ‘vijfhonderd-dagenplan’ in werking getreden, een economisch hervormingsplan dat voorzag in een overgang van de planeconomie naar een markteconomie binnen vijfhonderd dagen. Het plan werd een jaar later in een nog radicalere versie bijgesteld door Jeltsins economische raadsman J. Gajdar. |
De mislukte staatsgreep door conservatieve communisten in augustus 1991 versnelde het proces van Russische onafhankelijkheid, mede dankzij het moedige optreden van Jeltsin, die inmiddels uitgebreide bevoegdheden had verkregen. Op 8 december 1991 sloot Rusland zich met Wit-Rusland en de Oekraïne aaneen in de Slavische Bond; gedrieën zegden zij het Unieverdrag uit 1922 op. De bond werd op 21 december met de overige sovjetrepublieken, minus Georgië, uitgebreid tot het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS). Hiermee was het einde van de Sovjet-Unie bezegeld en op 1 januari 1992 was de Russische Federatie officieel een onafhankelijke staat. |
 |
Michail Sergejevitsj Gorbatsjov. |
De Federatie nam bijna alle bevoegdheden en instanties, zoals het Kremlin, maar ook de diplomatieke betrekkingen van de Sovjet-Unie over. "Rusland" © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta. |
Tilpasset søgning
|