Engeland : Plantengroei
|
Beelden Engeland |
De plantengroei verraadt vele invloeden. Door de ijstijden van het Pleistoceen was alle plantengroei, behalve wat lage toendrabegroeiing, in het grootste deel van wat nu als de Britse Eilanden bekend staat, vernietigd. Het terugtrekken van het ijs maakte opnieuw begroeiing van het land mogelijk. De afscheiding van de Britse Eilanden van het Europese vasteland vond echter plaats vóórdat deze herbegroeiing voltooid was, waardoor verschillen met de vegetatie van het continent bleven bestaan. Van Schotlands oorspronkelijke plantengroei is zeer weinig overgebleven. Ongeveer 7000 tot 5000 jaar geleden bedekten met iep, es en linde vermengde eikenwouden de laaglandgebieden in Zuid- en Midden-Schotland. Wouden met berken en dennen bedekten de rest van het land. Kleine dennenbossen bestaan nog in de Hooglanden, maar de klimaatverslechtering heeft de heuvels in boomloze heidegronden veranderd en de laaglanden werden door de mens tot akkers gemaakt. |
Tegenwoordig echter vindt in de Hooglanden herbebossing op grote schaal plaats. In Noord-Ierland groeien zegge en veenmos op het laagveen, met heide en brem op de drogere plekken. De recente aanplant van coniferen in staatsbossen verandert echter het uiterlijk van vele heuvels. Stukken loofbos vindt men nog in het laagland, vooral op landgoederen. Veel van het bergachtige Wales en Noordwest- en Zuidwest-Engeland is met hei bedekt, met daartussen beboste heuvels (veelal beplant met coniferen) en valleien, ontgonnen voor de landbouw. Het laagland van Zuid-Engeland is thans hoofdzakelijk voor de landbouw in gebruik en de beboste aanblik van sommige graafschappen is grotendeels schijn, daar deze veroorzaakt wordt door rijen bomen die als afscheiding gebruikt worden en door kreupelhout. |
De eik en de olm zijn de overheersende boomsoorten op de vruchtbare kleigrond van het laagland; beuk en lariks behoren tot de weinige bomen die op de kalksteengronden groeien. 'Engeland" |
 |
Engeland : Plantengroei. gardentours.nl |
 Aangepast zoeken
|