Engeland onder de Plantagenets (1154

In 1154 besteeg Hendrik II de troon. Orde herstellen na de ‘anarchie’ van de regering van Stefanus was Hendriks eerste taak. Zijn regeringsperiode was een tijdperk van toenemende koninklijke macht, van Engelse expansie in Ierland, Schotland en Wales, en verwikkelingen op het continent. Hendrik II werd opgevolgd door Richard I Leeuwenhart (regeerde van 1189 tot 1199). Deze bracht in het geheel slechts vier maanden van zijn regering door in Engeland, waar hij anderen aanstelde om in zijn naam te regeren. De strijd tegen de Saracenen hield hem volledig bezig. Zo was hij een van de leiders van de Derde Kruistocht. Door zijn afwezigheid verzwakte het koningschap opnieuw. Richard werd opgevolgd door zijn jongste broer, Jan zonder Land (regeerde van 1199 tot 1216). Onder deze koning ging Normandië definitief voor Engeland verloren. Later werden bijna al zijn overige bezittingen in Frankrijk ook door de Fransen veroverd. De regering van Jan zonder Land werd tot 1214 beheerst door de strijd met Filips II August van Frankrijk en met paus Innocentius III. Na 1214 was hij, gesteund door de paus, in een strijd verwikkeld met zijn onderdanen; een strijd die na Jans bezegeling van de Magna Charta (1215) de vorm van een burgeroorlog aannam.

Toen Jan in 1216 overleed, werd zijn negenjarige zoon Hendrik III (1216–1272) als koning aanvaard. De baronnen bleven in de oppositie. De regent, Hubert de Burgh, slaagde aanvankelijk erin hen in bedwang te houden. Hendrik koesterde plannen de verloren Franse gebieden te heroveren, maar slaagde daarin niet. In 1264 schoof Simon V van Montfort de koning opzij en oefende iets langer dan een jaar in feite de regering uit. In dat ene jaar werd de grondslag gelegd voor de officiële vertegenwoordiging van de Commons in het parlement.

Het Engelse koningschap werd hersteld en tot ongekende betekenis gebracht door Eduard I (regeerde van 1272 tot 1307), die Wales annexeerde (1284) en op het gebied van regering, bestuur en rechtsordening een groot hervormer en vernieuwer was.

De bijeenkomst van het Model Parliament in 1295 (zie ook parlement) was een van de belangrijkste gebeurtenissen in de constitutionele geschiedenis van Engeland. Eduard voerde een verbitterde strijd met Schotland en werd opgevolgd door zijn zoon, Eduard II (regeerde van 1307 tot 1327). Veel van wat Eduard I tot stand had gebracht, ging verloren. Gunstelingenheerschappij, strijd tussen koning en baronnen en anarchie beheersten de eerste decennia van de 14de eeuw. De zware nederlaag bij Bannockburn (1314) maakte voorlopig een eind aan de Engelse invloed in Schotland. Encarta

Plantagenets. the-dogs-of-war.com

Aangepast zoeken