De Bank of England, opgericht in 1694, is geruime tijd de enige Britse bank van betekenis gebleven. Pas in 1833 werd de eerste zgn. joint stock bank opgericht, de London and Westminster Bank, spoedig gevolgd door vele andere. Deze banken hebben zowel een krachtige ontwikkeling te zien gegeven als een sterk streven naar concentratie, zodat in Londen nog slechts vier zelfstandige banken tot deze categorie behoren (de Big Four: Barclays, Lloyds, Midland, National Westminster). Hun karakter komt het meest overeen met dat van de Nederlandse handelsbanken, zij het met één belangrijk verschil: met het emissiebedrijf houden zij zich niet bezig. Naast deze groep van joint stock banks (ook genoemd de ‘London clearing banks’ of ‘deposit banks’) bestaat de categorie van ‘bill brokers’ en ‘discount houses’. Zij treden vnl. op als kopers van handelswissels en schatkistpapier. Een volgende categorie, typisch voor het Britse bankwezen, is die van de merchant bankers of accepting houses, gewoonlijk voortgekomen uit koopmanshuizen die zich gingen toeleggen op acceptkrediet.