Economie van Finland : Landbouw, veehouderij

Na de Tweede Wereldoorlog is de (gedwongen) economische relatie met de Sovjet-Unie gepaard gegaan met samenwerking met het Westen. Dit laatste heeft geleid tot een hoger niveau van technologie, grotere specialisering en verschuiving van houtveredeling naar metaalindustrie. De meeste economische (vooral industriële) activiteit vindt plaats in Zuid-Finland. In de tweede helft van de jaren ’90 ontwikkelde de economie zich voorspoedig: het bbp groeide jaarlijks met gemiddeld 5%. Het grootste bedrijf in Finland, Nokia, is inmiddels de meest succesvolle producent van mobiele telefoons ter wereld en is goed voor ca. 10% van het bnp, meer dan de helft van de waarde van de beurs en voor een vijfde van de totale Finse export. De in 2001 opgetreden wereldwijde crisis in de ict-sector had dan ook grote invloed op de Finse economie: de export liep sterk terug en de groei bedroeg slechts 0,5%.

Het aandeel van de landbouw in het bruto binnenlands product is slechts 3,5% (2001). De bedrijven zijn klein en het klimaat leent zich niet bijzonder voor landbouw. De beste landbouwgebieden liggen in het zuidwesten. Haver is het belangrijkste graan, gevolgd door gerst, tarwe en rogge; andere producten zijn aardappelen en suikerbieten. De landbouwcoöperaties nemen een belangrijke plaats in binnen de agrarische sector. De overheid voert een actief beleid om enerzijds de graanproductie in noordelijke richting uit te breiden (nieuwe variëteiten) en anderzijds het landbouwareaal te vergroten door ontginning. De veehouderij is belangrijker dan de landbouw. Het aantal rendieren is sinds 1945 sterk gestegen. Voor zover de landbouw bijdraagt aan de export is dit in de vorm van melk en zuivelproducten;