Duitse geschiedenis
|
Beelden Duitsland |
De onder de naam Duitsland samengevatte gebieden werden bij het begin van onze jaartelling bewoond door Germaanse volken (vandaar de Romeinse naam Germania) en door Slavische ten oosten daarvan. Zij vormden geen staten, maar soms sloten enige volken zich onder een koning tijdelijk aaneen. Met het Romeinse Rijk kwamen zij in aanraking in de tijd van Julius Caesar, die in het zuiden en westen van de Rijn enkele Germaanse volken onderwierp (zie ook Germanen). Nadat tijdens Augustus de Elbe de grens van het Romeinse Rijk was geweest, werd na de Slag in het Teutoburger Woud (9 n.C.), waar de Germaanse vorst Hermann de legioenen versloeg, en na de tochten van Germanicus de Rijn de grens van het rijk en in het zuiden de Donau. |
Deze grens werd tussen de 2de en 4de eeuw n.C. herhaaldelijk door Germaanse legers overschreden, terwijl zich grotere volksverbonden ten oosten van de Rijn vormden (zie Franken, Goten), en de Slaven in het oosten meer en meer opdrongen. Na de grote Volksverhuizing hadden dezen het gebied ten oosten van de Elbe geheel in hun macht, terwijl in het westen een Frankisch, een Alamannisch (zie Alamannen) en in het zuiden een Ostrogotisch en een Bourgondisch (zie Bourgondiërs) rijk zich vormden. Het Frankische Rijk breidde zich nu zo uit dat onder Karel de Grote geheel Duitsland ten westen van de Elbe en langs de Donau tot het tegenwoordige Hongarije ertoe behoorde; enkele Slavische stammen ten oosten hiervan waren schatplichtig. |
![]() Aangepast zoeken
|