Chinese economie : Bankwezen en financiën
|
Foto's van China |
Bank- en geldwezen staan onder strenge staatscontrole. Centrale Bank is de Volksbank; daarnaast bestaan er gespecialiseerde staatsbanken. Voor zaken betreffende de handel met het buitenland fungeert de Bank of China, die sinds 1971 een vaste wisselkoers hanteert voor de belangrijkste vreemde valuta. De investeringen bedroegen in 1985 38% van het nationale inkomen. In de jaren tachtig verkreeg de China International Trust and Investment Corporation, die de toevloed van buitenlandse middelen moet bevorderen, een banklicentie en werd daarmee in de binnenlandse deviezenhandel een concurrent van de Bank of China. Aanvankelijk bestonden de overheidsinkomsten vnl. uit belastingen in natura, geheven van de boeren, maar in de huidige fase vormen de door bedrijven (handel, transport en industrie) betaalde belastingen ca. 98% van de staatsinkomsten. De belasting op de landbouw is gering, terwijl bovendien de prijzen die door de staat betaald worden voor landbouwproducten, belangrijk zijn verhoogd. Door deze maatregelen zijn de inkomsten in de agrarische sector gestegen, te meer daar de prijzen van 'inputs' (goederen die van buiten worden aangetrokken, w.o. kunstmest, machines en consumptiegoederen) vrijwel stabiel zijn gebleven. |
Hierdoor kunnen de boeren in hoofdzaak uit eigen middelen hun investeringen financieren en de opbouw van sociale fondsen voor collectieve consumptie verzorgen, hoewel deze uitgaven wel door hogere organen moeten worden goedgekeurd. Provinciale en lokale overheden innen naar raming ca. 65% van de belastingen, terwijl de centrale regering vnl. haar inkomsten verkrijgt uit winsten van bedrijven die onder haar beheer vallen. Sinds 1978 is fiscale decentralisatie doorgevoerd. Hierdoor hebben de overheden in de provincies hun budgetten sterk zien stijgen. De centrale regering roomt de belastinginkomsten van rijke of geïndustrialiseerde provincies (bijv. Shanghai en Liaoning) af en wendt ze ten dele aan voor arme streken, zodat aldaar investeringen en sociale uitgaven kunnen worden verhoogd. |
Institutionele hervormingen moeten het bankwezen onafhankelijker maken van het fiscale systeem. Door deze hervormingen wordt binnen het bankwezen een steeds grotere proliferatie waarneembaar. Het aantal verschillende georganiseerde banken is dan ook sinds 1978 sterk toegenomen. |
Verkeer |
In het kader van de diverse vijfjarenplannen is het transportsysteem sterk uitgebreid, vooral met het doel de binnenlandse handel te vergemakkelijken. De wegenbouwers kunnen de economische ontwikkelingen niet bijbenen; bovendien komen ze $ 100 miljard tekort. Zo is de lengte van het spoorwegnet, dat in 1949 22 600 km was, toegenomen tot 70 000 km in 1990, waarvan nog geen 10% geëlektrificeerd. Ondanks een vermindering van het aandeel van de trein in het vrachtverkeer van 80% (1950) tot 66% (1984) is het spoor in China nog steeds het meest gebruikte vervoermiddel voor het vrachtverkeer ter wereld. De lengte van het wegennet is van 104 000 km in 1949 gestegen tot 1 178 000 km in 1994. Hiervan is vermoedelijk meer dan de helft niet geasfalteerd. |
![]() |
Chinese Vervoer. © Beeld Emmanuel Buchot. |
Het vrachtverkeer op de wegen is in China nog altijd van geringe betekenis. Het goederenvervoer over de binnenwateren, waarvan 109 400 km bevaarbaar wordt geacht, bedroeg in 1994 1570 miljard ton/km. Daarnaast is de zeevaart van belang. De belangrijkste havens zijn: Dalian, Qinhuangdao, Xingan, Qingdao, Lianyungang, Shanghai, Huangpu, Kanton (Guangzhou) en Zhanjiang. In 1985 beschikte China over ca. 1235 zeeschepen met een tonnage van ca. 12,2 miljoen, zodat het op de wereldranglijst de negende plaats inneemt. De burgerluchtvaart heeft zich snel ontwikkeld. Sinds 1985 is de Civil Aviation Administration of China de overkoepelende organisatie van vijf nieuwe maatschappijen waaronder Air China en Eastern Airways. |
Er bestaan lijnvluchten naar verschillende landen in Europa, Azië, Australië en Noord-Amerika. De totale binnenlandse luchtvaartvloot telde 646 machines. Er zijn 113 luchthavens. Tegenwoordig onderhouden ook vele buitenlandse maatschappijen verbindingen met China. Peking, Shanghai en Kanton (Guangzhou) hebben de belangrijkste internationale luchthavens. © Schriftelijke door Emmanuel BUCHOT en Encarta |
Tilpasset søgning
|